ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ฝึกช้าง หัดม้า


          วันก่อนในรายการ “การเดินทางของความคิด” ทางคลื่น 96.5 อสมท. มีท่านผู้ฟังซึ่งได้ชมภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับการฝึกสัตว์เพื่อใช้ในสงคราม ถามเข้ามาว่าไทยเราเองมีการฝึกสัตว์ทำนองนี้ด้วยหรือไม่? ผมได้ตอบไปว่าเมืองไทยก็มีการฝึกสัตว์เพื่อใช้ในราชการสงครามมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยเฉพาะม้ากับช้าง ซึ่งเป็นพาหนะสำคัญในการบ เรามีทหารม้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่มีหลักฐานยืนยัน แต่ถ้าเล่น ๆ ก็น่าจะตั้งแต่สมัยน่านเจ้า เมื่อต้องทำศึกกับพวกมองโกลซึ่งหลังตีประเทศจีนได้สำเร็จก็ยกกองทัพลงมาตีน่านเจ้าและพม่า โดยมองโกลนั้นเชี่ยวชาญในเรื่องการขี่ม้าและการรบบนหลังม้าเป็นอย่างมาก น่านเจ้าจึงจำเป็นต้องมีทหารม้าเพื่อต่อสู้กับมองโกล ซึ่งตรงนี้เคยมีท่านผู้รู้เล่าให้ผมฟังว่า แต่เดิมนั้นทหารพม่าก็ไม่ได้ใช้ม้าในการรบต่อเมื่อทำศึกกับมองโกลจึงต้องเรียนรู้วิธีการฝึกหัดม้าเพื่อขี่ออกรบ และการรบบนหลังม้าเหมาะแก่การใช้อาวุธยาวมากกว่าดาบ พม่าจึงคิดทำทวนขึ้นใช้ ซึ่งปรากฏในเรื่องราชาธิราช ตอนสมิงพระรามอาสา ที่สมิงพระรามดวลทวน กับมังกามะนี ทหารเอกของมองโกลบนหลังม้า ซึ่งวีรบุรุษที่เชี่ยวชาญในเรื่องการใช้ทวนเป็นอย่างมาก ก็คือสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเนื่องจากทรงได้รับการฝึกฝนอบรมมาจากราชสำนักหงสาวดี

                        สำหรับช้างนั้น ผมคาดว่าไทยเราเพิ่งจะมาใช้ช้างในการสงคราม ในสมัยสุโขทัย โดยน่าจะร่ำเรียนมาจากขอม ฉากแรกที่จำกันได้ดีคือตอนที่พ่อขุนรามคำแหงไสช้างเข้าชนกับขุนสามชนเจ้าเมืองฉอด เพื่อช่วยพระราชบิดา ตามจารึกว่า “กูบ่หนีกูขี่ช้างเนกพล เข้าต่อด้วยขุนสามชน กูขับช้างเข้าก่อนพ่อกู กูต่อช้างด้วยขุนสามชน” และในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้นก็มีเหตุการณ์ที่เจ้าอ้ายพระยา กับเจ้ายี่พระยา สองพี่น้องชนช้างกันเพื่อแย่งชิงราชสมบัติ จนสิ้นพระชนม์ทั้งคู่ ทำให้เจ้าสามพระยา ได้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่าสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

                        วิชาคชศาสตร์ ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับช้าง ตั้งแต่การดูลักษณะ การคล้องช้าง การฝึก และการบังคับช้างถือเป็นศาสตร์ชั้นสูง ซึ่งไทยได้รับมาจากอินเดีย โดยเป็นวิชาเฉพาะสำหรับเจ้านาย และนักรบ กษัตริย์ไทยหลายพระองค์ในสมัยกรุงศรีอยุธยาทรงเชี่ยวชาญในเรื่องการบังคับช้างศึก เช่น สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระเอกาทศรถ เป็นต้น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช  ก็เคยทรงแสดงการต้อนช้างเข้าเพนียด และบังคับช้างให้ราชทูตฝรั่งเศสชมเป็นขวัญตามาแล้ว และอีกองค์หนึ่ง คือพระเพทราชาซึ่งเคยเป็นทหารเอกของสมเด็จพระนารายณ์ มีตำแหน่งเป็นเจ้ากรมคชบาล เทียบกับตำแหน่งทางทหารในปัจจุบันก็น่าจะใกล้เคียงกับผู้บัญชาการกองพลยานเกราะ นั่นแหละครับ

                        ม้าและช้างยังคงใช้ในสงครามของไทยสืบเนื่องมาจนถึงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ และมีบทบาทในการศึกครั้งสำคัญ ๆหลายครั้ง ตราบจนกระทั่งเราเปิดรับวิวัฒนาการใหม่ ๆ จากตะวันตกมากขึ้น ช้างที่เคยช่วยในการรบทัพจับศึก มียศมีศักดิ์เป็นถึงพระยาหรือเจ้าพระยา ก็ถูกลดฐานะมาใช้แรงงานในการทำงานโยธา เช่นทำถนน ขนดิน บรรทุกของ หรือลากซุง ในป่า จนกระทั่งกลายเป็นช้างเร่ร่อนตามถนนหนทางในตัวเมือง หรือแสดงการละเล่นต่าง ๆ ให้นักท่องเที่ยวชม และถูกล่าเพื่อเอาอวัยวะเพศไปทำยาโป๊วหรืออาหารประเภทเปิบพิสดารเช่นในปัจจุบัน ส่วนม้ายังคงใช้ในราชการอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มีบทบาทหลักในการรบเช่นในสมัยโบราณ โดยมากมักใช้เป็นกองเกียรติยศในพิธีสำคัญ ๆ

                        ที่เล่ามานี้ เพื่อแสดงว่าไทยเราก็มีความสามารถในการฝึกม้าฝึกช้างไม่น้อยกว่าชาติอื่น เป็นแต่เราขาดการบันทึกไว้เป็นหลักฐาน ม้าที่เรารู้จักกันดีก็มีเพียงม้าสีหมอกในเสภาเรื่อง “ขุนช้าง ขุนแผน” เท่านั้นแหละครับ- เมื่อพูดถึงม้าสีหมอกแล้วก็อดเล่าต่อไม่ได้ว่า ตอนที่ขุนแผนได้สีหมอกมานั้น เสกหญ้าให้กินแค่กำมือเดียว สีหมอกก็ชื่อสัตย์จงรักภักดีต่อขุนแผนและฝึกหัดได้ดังใจ

                        แต่คนสมัยนี้ต่อให้ให้ข้าวให้น้ำ ให้ความร่มเย็นเป็นสุขอย่างไร ก็ฝึกไม่ค่อยได้และไม่ค่อยจะเชื่องหรอกครับ

                                                

 

.....................................
                                                      

                     

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555
 

                                                  ภาพจาก http://movie.mthai.com

 

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ