ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




ออกแบบนักการเมือง
               
                        

         เวลานี้มีการพูดถึงเรื่องการออกแบบประเทศไทยกัน ซึ่งแบบที่ออกมานั้นจะเป็นเช่นไร หรือจะเป็นเพียงแค่โวหารหรู ๆ ก็เป็นเรื่องที่จะต้องติดตามกันต่อไป แต่หากประเทศไทยถูกออกแบบโดยนักการเมืองไม่ว่าจะฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ประเทศไทยก็ย่อมต้องมีรูปแบบที่สอดคล้องกับนโยบายหรือแนวคิดของพรรคการเมืองนั้น ๆ และคงไม่มีพรรคการเมืองไหนออกแบบให้ไปเข้าทางของพรรคการเมืองอื่นอย่างแน่นอน เมื่อเป็นเช่นนี้ย่อมตีความได้ว่า ประเทศไทยที่ถูกออกแบบมานั้น จะต้องเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์การเลือกตั้งครั้งต่อไป และเป็นส่วนสำคัญของการบริหารจัดการบ้านเมือง หากพรรคการเมืองนั้นมีโอกาสได้จัดตั้งรัฐบาล

                การออกแบบหรือการกำหนดทิศทางของประเทศ จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าตื่นเต้นแต่อย่างใด เพราะใครก็ตามที่เข้ามาเป็นรัฐบาลก็ต้องเสนอนโยบายให้รัฐสภาให้ความเห็นชอบอยู่แล้ว นโยบายของรัฐบาลก็คือกรอบของการทำงานและโครงร่างภาพของประเทศไทยในชั่วอายุของรัฐบาล แต่การที่จะเป็นไปตามกรอบหรือโครงร่างหรือไม่นั้น เป็นหน้าที่ของผู้แทนราษฎรและประชาชนจะต้องติดตามต่อไป

                ความสามารถพิเศษของคนไทยประการหนึ่งคือการออกแบบหรือร่างโครงการต่าง ๆ ได้อย่างวิลิศมาหรา แต่การบริหารหรือดำเนินโครงการนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ดังนั้น หลังจากโครงการผ่านการอนุมัติแล้ว จึงมักจะมีการเจรจาต่อรองตามมาเพื่อปรับรายละเอียดต่าง ๆ  เพราะหากเป็นไปตามแบบที่ร่างย่อมยากที่จะทำได้สำเร็จ ฉะนั้น หากใครก็ตามออกแบบประเทศไทยขึ้นมา สิ่งที่ประชาชนผู้เป็นเจ้าของประเทศสมควรใคร่ครวญเป็นประการแรก ย่อมไม่ใช่ความเลิศหรูอลังการ หากแต่เป็นความเป็นไปได้ และวาระซ่อนเร้นต่าง ๆ ที่แฝงอยู่

                พูดตามจริงแล้ว ผมไม่ค่อยจะเป็นห่วงเรื่องรูปแบบของประเทศไทยเท่าไหร่นัก เพราะคนที่ออกแบบประเทศไทยในช่วงระยะเวลา 20-30 ปีมานี้ ไม่ใช่ข้าราชการ ไม่ใช่นักวิชาการ ไม่ใช่นักการเมือง หากแต่คือประชาชนไทยธรรมดา ๆ ทั้งที่เป็นพ่อค้านายวานิช ทั้งที่เป็นชาวไร่ชาวนา ทั้งที่เป็นสาวโรงงาน ทั้งที่เป็นผู้ใช้แรงงาน และหนุ่มสาวออฟฟิศทั้งหลายคนเหล่านี้แหละครับที่ผลักดันให้ประเทศไทยขับเคลื่อนไปข้างหน้า และเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปตามสภาวการณ์ จนสินค้าออกสำคัญของไทยเปลี่ยนแปลงจากข้าว ไม้สัก ยางพารา ดีบุก ในอดีต มาเป็นสิ่งทอ มันสำปะหลัง ในเวลาต่อมา จนกระทั่งเป็นอุปกรณ์ ไอที. รถกระบะ อาหารทะเล ไก่สด ฯลฯ ในปัจจุบัน  และใครจะคาดคิดว่าการท่องเที่ยว และแรงงานไทยในต่างประเทศ จะสามารถนำเงินเข้าประเทศได้เป็นจำนวนมหาศาลในแต่ละปี และประเทศไทยก็สามารถมีรูปแบบของตัวเองโดยไม่จำเป็นต้องเป็นนิกส์ หรือประเทศอุตสาหกรรมใหม่ และเสือเศรษฐกิจตัวที่ 5 อย่างที่นักการเมืองในอดีตเคยออกแบบไว้

                พูดก็พูดเถอะครับ ผมเห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาที่สุดของประเทศไทยในขณะนี้ ก็คือนักการเมืองนั่นเอง ขณะที่ภาคส่วนต่าง ๆ ของประเทศ พัฒนาไปไกลมากแล้ว แต่นักการเมืองไทยยังสวมรองเท้าคู่เก่าและย่ำเท้าอยู่ในโคลนในเลนเช่นเดิม โดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองโลก มองความเป็นไปของสังคม และการประชุมสภาอันทรงเกียรติ ก็ยังคงให้ภาพที่น่าสลดหดหู่ใจไม่เปลี่ยนแปลง

                ถ้าจะต้องออกแบบอะไรสักอย่างในประเทศไทย ผมคิดว่าสิ่งที่น่าออกแบบใหม่ที่สุดก็คือนักการเมืองไทย ทำอย่างไรครับเราถึงจะมีนักการเมืองที่พูดจารู้เรื่อง และพูดอะไรที่เป็นเรื่องเป็นราว? ทำอย่างไรครับเราถึงจะได้นักการเมืองที่เป็นสุภาพบุรุษอย่างแท้จริง ที่ให้เกียรติแก่สุภาพสตรี ที่มีกริยามารยาทดี ที่พูดจาอยู่กับร่องกับรอย และที่เชื่อถือได้? ทำอย่างไรครับ

เราถึงจะได้นักการเมืองที่มีศักดิ์ศรี ที่รักษาผลประโยชน์ของชาติบ้านเมือง ที่ปกป้องประชาชน และที่มีวิสัยทัศน์ยาวไกล?

                และทำอย่างไรครับ คนไทยถึงจะภูมิใจในนักการเมืองของตนได้?

                ใครก็ได้ครับ ช่วยออกแบบนักการเมืองไทยให้ทีเถอะครับ 

 

 

                                                .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2555

 

         

                                 ภาพจาก hilight.kapook.com

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ