ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"


          วันก่อนผมอ่านพบข่าวงูเหลือมยักษ์ ลำตัวยาว 8 เมตร  ถูกชาวบ้านในจังหวัดนราธิวาสรุมตีเสียชีวิต สาเหตุก็เนื่องมาจากช่วงท้องของงูมีลักษณะโตผิดสังเกตยาวประมาณ 1 เมตร ชาวบ้านจึงพากันคิดว่างูตัวนี้คงจะกลืนกินเด็กเข้าไปแต่เมื่องูตายแล้ว และผ่าท้องดูจึงพบว่าสิ่งที่อยู่ในท้องของงูคือซากหมูป่า ลำตัวยาว 1 เมตร น้ำหนักประมาณ 70 กิโลกรัม

                ข่าวเรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่อง “เจ้าชายน้อย” ของอองตวน เดอ แซงแตก-ซูเปรี นักเขียน-นักบิน ชาวฝรั่งเศส ที่เขียนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ.2486 และยังเป็นที่นิยมอย่างต่อเนื่องมาจนถึงทุกวันนี้ แซงแตก-ซูเปรี เขียนไว้ในบทที่ 1 ของ “เจ้าชายน้อย” ว่า “เมื่อตอนอายุ 6 ขวบ ฉันได้เห็นรูปภาพมหัศจรรย์ใจรูปหนึ่งในหนังสือเกี่ยวกับป่าดงดิบ ชื่อว่า “ประวัติชีวิตธรรมชาติ”รูปนั้นเป็นรูปงูเหลือมกำลังกลืนสัตว์ป่า...ในหนังสือเขาบรรยายไว้ว่า “งูเหลือมกลืนเหยื่อของมันเข้าไปทั้งหมด โดยไม่เคี้ยวเลยจากนั้นมันก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และนอนย่อยอาหารอยู่เป็นเวลา 6 เดือน

                ฉันติดใจเรื่องชีวิตผจญภัยในป่าทึบมาก จึงหัดวาดภาพด้วยดินสอสีจนสำเร็จ...ฉันอวดผลงานชิ้นเยี่ยมนี้แก่ผู้ใหญ่

และถามเขาว่ารูปของฉันทำให้เขารู้สึกกลัวไหม พวกเขาตอบว่า “ทำไมหมวกจะทำให้คนกลัวเล่า?”

                รูปภาพของฉันไม่ได้เป็นรูปหมวก แต่เป็นรูปงูเหลือมกำลังนอนย่อยช้างที่มันกลืนเข้าไป ฉันจึงต้องวาดภายในตัวงูเหลือมเพื่อให้พวกผู้ใหญ่เข้าใจ เพราะพวกนี้ต้องการคำอธิบายเสมอ...”

                ผมเชื่อว่าในสังคมทุกวันนี้ มีคนประเภทที่เห็นรูปงูเหลือมกลืนช้างเป็นรูปหมวกอยู่เป็นจำนวนไม่น้อย คนพวกนี้ก็จะตีความสิ่งที่ตนเห็นไปตามแต่ใจของตน และคนพวกนี้ก็จะไม่รู้สึกกลัวงูเหลือมที่กำลังกลืนช้าง เพราะคิดเอาเองว่ามันเป็นแค่หมวกใบหนึ่ง ต่อเมื่อไหร่มีใครมาชี้ให้เห็นความจริงถึงจะรู้สึกตื่นเต้น

                แต่ขณะเดียวกัน ก็มีคนอีกประเภทหนึ่งซึ่งไม่ฟังอีร้าค่าอีรม เมื่อได้ยินว่างูเหลือมกลืนเด็ก ก็พากันฉวยมีดฉวยไม้มาตีงูจนตาย โดยไม่สืบสวนทวนพยานให้ชัดเจนก่อน เข้าทำนองตีให้หมอบก่อนแล้วค่อยถามทีหลัง ซึ่งจะว่าไปแล้วคนทั้งสองประเภทนี้ก็น่ากลัวพอ ๆ กันแหละครับ และสังคมใดที่มีคนสองประเภทนี้อยู่มาก ๆ ก็ย่อมเป็นสังคมที่น่ากลัวตามไปด้วย

                โลกทุกวันนี้เป็นยุคของข้อมูลข่าวสารและสารสนเทศ ดังนั้น เครื่องมือสำคัญประการหนึ่งที่สามารถใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูง ก็คือข่าวต่าง ๆ ซึ่งในแต่ละวันจะมีปริมาณที่มากมาย และการแข่งขันกันในด้านความรวดเร็วของการเสนอข่าว ก็ทำให้ข่าวจำนวนมากเป็นข่าวที่ไม่ได้ผ่านกระบวนการกลั่นกรอง ทั้งในเรื่องความถูกต้อง ความแม่นยำ หรือแม้กระทั่ง

เจตนารมณ์ของการนำเสนอข่าวนั้น และที่ร้ายยิ่งไปกว่านั้น ก็คือระบบโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ก หรือสังคมออนไลน์ ที่สามารถแพร่กระจายข่าวออกไปในวงกว้าง และเจาะเจ้าถึงตัวผู้ที่ต้องการส่งข่าวโดยตรง ไม่ต้องพึ่งพาสื่อใด ๆ

                สมมุตินะครับ สมมุติเล่น ๆ ว่า ถ้ามีเด็กสักคนวาดรูปงูเหลือมกลืนประเทศไทยไว้ในท้อง ก็อาจจะมีคนบอกว่างูกลืนขวานของชายตัดฟืนในเรื่อง “เทพารักษ์กับคนตัดฟืน” ต่างหาก

                และสมมุติต่อไปว่าเกิดมีงูเหลือมอีกตัวหนึ่งกลืนจระเข้ที่ดุร้ายเข้าไป แล้วชาวบ้านคิดว่ามันกลืนวัวกลืนควาย และตีงูตายผ่าท้องเอาจระเข้ที่ยังมีชีวิตอยู่ออกมา ผมก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

                เรื่องงูเหลือม กับ “เจ้าชายน้อย” วันนี้ คงไม่ได้อยากจะบอกอะไรมากไปกว่า การจะดูสิ่งใดก็ตาม ต้องพิจารณาจากความเป็นจริง ไม่ใช่จากความคิดของตัวเอง หรือคำพูดของคนอื่น

                ถ้าทำได้เช่นนี้ ก็คงจะไม่ต้องฆ่างู หรือเห็นรูปงูกินช้างเป็นรูปหมวกหรอกครับ

                ท้านคอลัมน์วันนี้ ขอแนะหนังสือสัก 2 เล่ม ที่มีชื่อเป็นภาษาฝรั่งมังค่าหน่อย เล่มแรกคือ “PraphansarnAcademy บันทึกตำนาน 50 ปี สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น (สนพ.ประพันธ์สาส์น/ราคา 190 บาท) ส่วนอีกเล่มคือ “The Sky So Near” ของ เพ็ญศรี เคียงศิริ (นราวดี) (สนพ.ประพันธ์สาส์น) ถือว่าเป็นควันหลงของงานสัปดาห์หนังสือฯ ก็แล้วกันครับ

 

.....................................
                                                      

                     

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2555
 

                            ภาพจาก writer.dek-d.com/pokemonssaw/writer/view.php

 

 


 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ