ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
                        

          

       หากไทยจะให้ความสำคัญแก่การท่องเที่ยวในฐานะแหล่งรายได้ที่สำคัญของประเทศ เราก็ควรจะต้องวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยวกันใหม่ เพราะการโปรโมทการท่องเที่ยวแบบเดิม ๆ ในตลาดโลกที่ทำกันเป็นกิจวัตร หรือการตั้งเป้าหมายของการท่องเที่ยวไว้ที่จำนวนนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาประเทศไทย จำนวนวันที่พัก หรือจำนวนเงินที่ใช้ในการท่องเที่ยวแต่ละครั้ง ซึ่งอาจไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องก็ได้ และที่สำคัญคือเราคิดแต่รายรับแต่ลืมหักค่าโสหุ้ยที่ต้องเสียไปให้กับนักท่องเที่ยวแต่ละคนทั้งที่มองเห็นและคำนวณเป็นตัวเลขได้ กับที่มองไม่เห็นในทันทีและคิดออกมาเป็นตัวเงินไม่ได้ โสหุ้ยหรือรายจ่ายที่มองเห็นนั้นมีทั้งค่าสิ้นเปลืองทรัพยากรต่าง ๆ ค่าเสื่อมสภาพของแหล่งท่องเที่ยว ค่าฟื้นฟูธรรมชาติและโบราณสถาน รวมทั้งค่ากำจัดขยะอันเกิดจากนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาลในแต่ละปี ส่วนโสหุ้ยหรือรายจ่ายที่มองไม่เห็นนั้นได้แก่วิถีของชุมชน ชีวิตความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่ และขนบธรรมเนียมประเพณี หลังการซึมซับวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวเข้าไปเรื่อย ๆ ซึ่งเปรียบไปก็คงไม่ต่างจากขยะที่มองไม่เห็นอีกจำนวนมหึมา  ซึ่งภาพของบาร์เบียร์ หญิงบริการ รวมถึงการแต่งกาย และพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของนักท่องเที่ยวบางกลุ่ม บวกกับ ภาพของนักท่องเที่ยวที่ออกมาเล่นสาดน้ำ เต้นรำ กันกลางถนน ในสภาพที่เกือบจะเปลือย ที่ถูกเผยแพร่ผ่านสื่อต่าง ๆไปทั่วโลกนั้น น่าจะเป็นคำตอบถึงความสำเร็จหรือล้มเหลวของการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวไทยได้เป็นอย่างดี

                แผนพัฒนาการท่องเที่ยวในแนวใหม่อย่างหนึ่งที่ผมขอเสนอไว้ตรงนี้เลยแล้วกัน นั่นก็คือ โครงการ การสร้างนักท่องเที่ยวที่จะมาเที่ยวเมืองไทยในอนาคต ควบคู่ไปกับการสร้างสมาชิก “เพื่อนประเทศไทย” รุ่นเยาว์ แนวคิดที่ว่านี้ก็คือ การที่รัฐบาลหรือการท่องเที่ยวฯ จัดสรรเงินงบประมาณจำนวนหนึ่งจากงบประมาณปกติที่จะใช้เพื่อการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวประจำปีนั่นเอง เพื่อนำเยาวชนนักศึกษาจากประเทศต่าง ๆ ที่เป็นลูกค้าการท่องเที่ยวของไทย ทั้งสหรัฐฯ ยุโรป จีน ญี่ปุ่น ฯ รวมทั้งตลาดใหม่ ๆ อย่างตะวันออกกลาง แอฟริกา อเมริกาใต้ รัสเซีย ฯ ปีละ 200-300 คน ให้เข้ามายังประเทศไทย โดยส่งเยาวชนนักศึกษาเหล่านี้ไปใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวคนไทยทั่วประเทศที่เข้าร่วมในโครงการ เป็นระยะเวลาประมาณ 1-3 เดือน โดยมีจังหวัดหรือชุมชนในแต่ละท้องที่เหล่านั้นร่วมเป็นเจ้าภาพด้วย นอกจากการได้ใช้ชีวิตความเป็นอยู่กับครอบครัวคนไทยและ การทัศนะศึกษาสถานที่สำคัญต่าง ๆ แล้ว เจ้าหน้าวัฒนธรรมจังหวัด ศิลปิน และปราชญ์ท้องถิ่น ก็จะต้องช่วยกันถ่ายทอดศิลปวัฒนธรรมไทย แก่เยาวชนนักศึกษาต่างประเทศเหล่านั้น รวมไปถึงการผูกเสี่ยวกับเยาวชนไทย

                โครงการที่ผมว่านี้ หากมีการบริหารจัดการที่ดี ย่อมต้องได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานทั้งของรัฐและเอกชนที่มีวิสัยทัศน์ เพราะเยาวชนนักศึกษาเหล่านี้ อีกไม่กี่ปีข้างหน้าก็จะขึ้นมาเป็นจักรกลของประเทศต่าง ๆ และมีบทบาทในการขับเคลื่อนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของตนกับประเทศไทย และที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือเมื่อพวกเขาเกิดความรักความผูกพันกับประเทศไทย และเข้าถึงวัฒนธรรมไทยอย่างถูกต้องแล้ว เขาเหล่านั้นก็จะเป็นผู้ช่วยในการประชาสัมพันธ์ประเทศไทยที่มีประสิทธิภาพอย่างสูง และเยาวชนนักศึกษาเหล่านี้แหละครับ จะกลายมาเป็นนักท่องเที่ยวที่มีคุณภาพสำหรับประเทศไทยต่อไปในอนาคต                                    

              เราพูดกันบ่อย ๆ ว่าต้องการนักท่องเที่ยวที่มีคุณภาพมาเที่ยวเมืองไทยมากกว่านักท่องเที่ยวประเภทแบ็ค แพ็คเกอร์ แต่การงอมืองอเท้ารอให้สวรรค์ส่งนักท่องเที่ยวคุณภาพเข้ามานั้น คงไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ หรอกครับ ดังนั้น เราจึงต้องลงมือสร้างนักท่องเที่ยวที่มีคุณภาพขึ้นมาเอง

                และถ้าลงมือกันตั้งแต่วันนี้ อีก 4-5 ปี ข้างหน้า เราก็จะได้เห็นผลพวงที่สร้างขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมและมีประสิทธิผล รวดเร็ว ชัดเจน และยั่งยืนกว่าบางอภิมหาโปรเจ็คเป็นไหน ๆ

 

 

 

   
                                                  .....................................

 

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

 

                           ภาพจาก www.showwallpaper.com

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ