ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ชัยชนะที่ปทุมธานี
               
                        

         ยุทธศาสตร์ประการสำคัญของพรรคไทยรักไทยก็คือการเอาชนะศึกเลือกตั้งแบบเบ็ดเสร็จ เพื่อครองสภาพพรรคการเมืองพรรคเดี่ยวในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ ปี พ.ศ.2554 หรือการเลือกตั้งของพรรคไทยรักไทยก่อนหน้านั้น ก็ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงการดำเนินการเพื่อบรรลุยุทธศาสตร์ดังกล่าว

                จริงอยู่ว่า พรรคการเมืองทุกพรรคย่อมมุ่งหวังชัยชนะในการเลือกตั้ง เพื่อให้มีคะแนนเสียงเพียงพอที่จะก้าวไปสู่การจัดตั้งรัฐบาล แต่ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ.2544 ไม่เคยปรากฏว่ามีพรรคการเมืองพรรคใดได้รับคะแนนเสียงเลือกถึงครึ่งหนึ่งของจำนวน ส.ส. ดังนั้น รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งนับแต่หลังยุค 14 ตุลาคม 2516 จึงเป็นรัฐบาลผสมที่ประกอบด้วยพรรคการเมืองหลายพรรค ที่อยู่ร่วมกันด้วยการประสานผลประโยชน์ อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2544 พรรคเพื่อไทย โดย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้รับเลือกจากประเภทแบ่งเขต 200 ที่นั่ง และจากประเภทบัญชีรายชื่อ 48 ที่นั่ง รวม 248 ที่นั่ง  ต่อมาในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2548 พรรคไทยรักไทยก็สามารถได้ ส.ส.ทั้ง 2 ประเภท รวมกันเป็นจำนวน 375 คน คิดเป็นร้อยละ 56 และเป็นรัฐบาลพรรคเดียวเป็นครั้งแรกของประเทศไทย

                การที่พรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งจะก้าวมาถึงจุดนั้นได้ ย่อมจะต้องมีปัจจัยในหลาย ๆ ด้าน  เป็นแรงสนับสนุน ไม่ว่าจะเป็นกุศโลบายหรือหมากกลต่าง ๆ บุคลากรภายในพรรค ฐานมวลชน ที่แน่นหนาและเครือข่ายที่กว้างขวาง การโฆษณาประชาสัมพันธ์ที่มีประสิทธิ-ภาพ บุคลิกของผู้นำพรรค รวมทั้งทุนทรัพย์ในการดำเนินการ แต่จากอดีตถึงปัจจุบัน ความมุ่งหวังที่จะเอาชนะในการเลือกตั้ง ได้นำพาประเทศไทยเข้าสู่วังวนของการซื้อเสียง-ขายเสียง การกำจัดคู่ต่อสู้ทางการเมือง การทุจริตการเลือกตั้งด้วยวิธีการต่าง ๆ และผลสุดท้ายก็มักจะได้รัฐบาลที่มาเพื่อถอนทุน และก่อปัญหาคอรัปชั่น การผูกขาดผลประโยชน์ และการใช้อำนาจในทางมิชอบ จากประสบการณ์ดังกล่าวทำให้เกิดแนวโน้มและความรู้สึกหวั่นเกรงว่า รัฐบาลที่มีอำนาจมากเกินไปอาจนำไปสู่สภาพของเผด็จการรัฐสภาได้

                ดังนั้น ยุทธศาสตร์ของพรรคไทยรักไทยในอดีตหรือพรรคเพื่อไทยในปัจจุบัน ซึ่งถ้าจะพูดตามตรงแล้วก็คือยุทธศาสตร์ของคุณทักษิณ ในเรื่องพรรคการเมืองพรรคเดี่ยวในสภาก็ดี การจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียวก็ดี รวมถึงการรวบอำนาจในการบริหารบ้านเมืองก็ดี เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดความรู้สึกไม่ดีต่อหลาย ๆ ฝ่าย ทั้งพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้าม ข้าราชการประจำบางส่วน นักธุรกิจบางกลุ่ม รวมถึงประชาชนอีกจำนวนไม่น้อย ที่ไม่เห็นด้วยกับแนวคิด วิธีการทำงาน และพฤติกรรมของพรรคและคนในพรรคเพื่อไทย

                ผมเชื่อว่าท่านผู้อ่านคงเห็นด้วยว่า การมีรัฐบาลผสมซึ่งประกอบด้วยพรรคการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์หลายพรรคหลายกลุ่มนั้น เป็นปัญหาสำคัญของการบริหารจัดการประเทศไทยให้ก้าวทันโลกในยุคปัจจุบัน และก็เชื่อว่าท่านผู้อ่านก็คงจะเห็นด้วยเช่นกันว่า การมีรัฐบาลที่มาจากพรรคเดียวและมาจากกลุ่มผลประโยชน์เพียงกลุ่มเดียว ก็เป็นอันตรายต่อประเทศชาติไม่น้อยไปกว่ากัน

                เรียนตามตรงว่า ผมไม่เห็นว่าการชนะการเลือกตั้งซ่อมที่จังหวัดปทุมธานีซึ่งเพิ่งผ่านพ้นมา จะเป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของพรรคประชาธิปัตย์ และก็มองไม่เห็นว่าจะเป็นความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของพรรคเพื่อไทย แต่ผมรู้สึกดีที่ประเทศไทยของเรายังมีการเลือกตั้ง และประชาชนมีสิทธิและเสรีภาพในการเลือกคนที่ตนพึงพอใจเข้าไปทำหน้าที่เป็นตัวแทนในสภาผู้แทนราษฎร

                แต่สิ่งที่ผมอยากจะเห็นก็คือ การที่พรรคเพื่อไทยจะหยุดมองและหยุดคิดสักนิดหนึ่งว่า ยุทธศาสตร์แบบเอาชนะการเลือกตั้งลูกเดียวนั้น เป็นเพียงการชนะคู่แข่งในพื้นที่แต่ไม่ชนะใจคนทั้งประเทศเหมือนสมัยที่พรรคไทยรักไทยชนะการเลือกตั้งเมื่อปี 2544 และก็ไม่ใช่ชัยชนะที่ถาวร เพราะอาจจะพบกับเหตุการณ์ทำนองเดียวกันกับการเลือกตั้งซ่อมที่จังหวัดปทุมธานีอีกเมื่อไหร่ก็ได้ในอนาคตอันใกล้

                และพรรคเพื่อไทยควรจะคิดยุทธศาสตร์ใหม่ว่า ทำอย่างไรถึงจะอยู่ร่วมกับคนอื่นได้? ทำอย่างไรประชาชนถึงจะเชื่อใจและวางใจพรรคเพื่อไทย? ทำอย่างไรถึงจะมีมิตรมากกว่าศัตรู? และทำอย่างไรประเทศไทยถึงจะก้าวไปข้างหน้าและคนไทยถึงจะอยู่เย็นเป็นสุข เสียที?

                เหล่านี้ต่างหาก คือยุทธศาสตร์และพันธกิจอันแท้จริงที่พรรคการเมืองที่ได้เป็นรัฐบาลพึงมี 

 

 

                                                .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2555

 

         

                                   ภาพจาก hilight.kapook.com

 

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ