ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
         

       เป็นเรื่องแปลกอย่างหนึ่งที่พรรคการเมืองเมื่อเป็นฝ่ายค้านมักจะแสดงตนว่ายืนอยู่ข้างประชาชนและพูดจาเป็นเสียงเดียวกับประชาชน แต่เมื่อใดก็ตามที่พรรคการเมืองนั้นได้เป็นรัฐบาล ก็เริ่มจะมองเห็นประชาชนอยู่คนละข้างกับตน และพูดจาไปคนละทิศละทางกับประชาชน

                ดังนั้น เราจึงได้ยินได้ฟังคำพูดแปร่งหู อย่าง “ประชาชนคิดเองเออเองว่าของแพง” หรือ “ที่คิดว่าของแพงก็เพราะเงินในกระเป๋าของประชาชนมีน้อย” จากคนของพรรคการเมืองที่เป็นรัฐบาลปัจจุบัน รวมถึงวิธีการประหลาด ๆ ด้วยการจัดขบวนคาราวาน “ถูกทั้งแผ่นดิน” เพื่อจำหน่ายสินค้าราคาถูกแก่ประชาชน ซึ่งนับเป็นความคิดที่ฟั่นเฟือนอย่างยิ่ง เนื่องจากรัฐบาลตีโจทย์ไม่แตกทั้งในตัวปัญหาและวิธีการแก้ปัญหา และแสดงอาการรวน ๆ แบบเด็กเกเร

                ถ้ารัฐบาลมองด้วยใจที่นิ่งพอ ก็จะตระหนักว่า ภาวะสินค้ามีราคาแพงขึ้นนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่ประชาชนที่เดินจ่ายตลาดทุกวันนึกฝันเอาเอง โดยมีสาเหตุมาจากต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น ทั้งวัตถุดิบ พลังงาน ค่าจ้างแรงงาน การขนส่ง และอื่น ๆ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ผลิตจะขายสินค้าในราคาเดิม ขณะเดียวกัน  ประชาชนทั่วไปก็มีรายรับที่คงที่ ดังนั้นเมื่อสินค้ามีราคาสูงขึ้น จึงส่งผลกระทบต่อประชาชนโดยตรง ซึ่งเป็นหน้าที่ของรัฐบาลจะต้องหาวิธีการแก้ไขที่เป็นธรรมต่อทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภค

                แต่ที่เป็นอยู่ในเวลานี้นั้น รัฐบาลดูเหมือนจะมองว่าเรื่องของแพงเป็นปัญหาทางการเมืองที่ถูกออกแบบมาโดยพรรคฝ่ายค้าน เพื่อสร้างความไม่พอใจของประชาชนต่อรัฐบาล จึงมุ่ง “แก้เกม” มากกว่า “แก้ไข” เริ่มตั้งแต่วลีที่ว่า “แพงทั้งแผ่นดิน”ซึ่งตามจริงแล้ว ก็เป็นการล้อคำว่า “แดงทั้งแผ่นดิน” ที่ นปช.พูดกันมาก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้น จึงเกิดโครงการ “ถูกทั้งแผ่นดิน”ขึ้น เพื่อนำสินค้าราคาถูกไปจำหน่ายแก่ประชาชน ซึ่งใคร ๆ ก็รู้ว่ารัฐบาลไม่มีทางที่จะยกขบวนไปขายสินค้าราคาถูกได้ทุกวันทุกเวลาและทุกท้องที่ ท้ายที่สุดแล้วประชาชนก็ยังคงต้องก้มหน้าก้มตาซื้อสินค้าราคาแพงจากตลาดหรือร้านค้าต่อไปเช่นเดิม

                ถ้ารัฐบาลคิดที่จะ “แก้ไข”ปัญหาปากท้องของประชาชนอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่ “แก้เกม” ของฝ่ายค้าน รัฐบาลก็เพียงแต่ยอมรับความจริงในเรื่องของแพง และอธิบายให้ประชาชนเข้าใจถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่ทำให้สินค้ามีราคาสูงขึ้น พร้อมทั้งดำเนินการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง ซึ่งง่ายดายกว่าและดีกว่าการมาปฏิเสธโดยขัดต่อความเป็นจริงอย่างเห็น ๆ ทั้งยังทำให้ประชาชนเกิดความเข้าใจปัญหา และเข้าใจรัฐบาลมากขึ้น รวมทั้งรู้สึกว่ารัฐบาลยืนอยู่ข้างเดียวกับประชาชน ไม่ใช่ผลักไสหรือขับไล่ประชาชนให้ไปอยู่กับฝ่ายค้าน เช่นที่รัฐบาลทำอยู่ด้วยคำพูดและการกระทำในเวลานี้

                ผมไม่เข้าใจว่า ทำไมการพูดความจริงและยอมรับในความจริงจึงเป็นเรื่องยากเย็นเข็ญใจของนักการเมือง หรือว่าเป็นเพราะนักการเมืองเคยชินกับการพูดเรื่องที่ไม่จริง มาตั้งแต่การหาเสียงเลือกตั้ง การอภิปรายในสภา หรือการพดจาในเวลาที่มีตำแหน่งทางการเมือง จนกระทั่งกลายเป็นปกตินิสัยไปแล้ว?

                อย่างไรก็ตาม นักการเมืองนั้นเปรียบเสมือนปลา และประชาชนเปรียบเสมือนน้ำ ปลาจะอยู่ได้ก็ด้วยน้ำที่อุดมสมบูรณ์ แต่ถ้าวันใดน้ำแห้งขอดลง ต่อให้เป็นปลาตัวใหญ่โตมโหฬารขนาดปลาวาฬก็คงจะเกยตื้นแห้งตายได้ง่าย ๆ

                และเมื่อถึงเวลานั้น ก็คงไม่ต้องเถียงเรื่อง “แพงทั้งแผ่นดิน” อีกแล้วล่ะครับ แต่คงต้องเตรียมตัว “ตายแห้งทั้งแผ่นดิน”

ได้เลย 

 

 

 

   
                                                  .....................................


ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

 

                                 ภาพจาก www.posttoday.com

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ