ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เอียน
               
 

        ถ้ามีการสำรวจประชามติว่าคนไทยโดยทั่วไปรู้สึกเอียนอะไรมากที่สุด คิดว่าที่น่าเอียนเป็นอันดับหนึ่งคือข่าว พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อันดับที่สองได้แก่การเคลื่อนไหวของขบวนการทางการเมืองนอกระบบรัฐสภา และอันดับสามก็คงหนีไม่พ้นจากเรื่องของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

                ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมานี้ จะเห็นได้ว่าข่าวคราวของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ไม่เคยห่างหายไปจากหน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ จอโทรทัศน์ หรือโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ค ซึ่งแต่ละข่าวแต่ละครั้งล้วนเป็นข่าวที่ถูกปล่อยออกมาอย่างเป็นระบบโดยต่อเนื่อง และสามารถสร้างปฏิกริยาไม่ว่าจะในทางบวกหรือทางลบได้เสมอ ยิ่งในตอนนี้พรรคเพื่อไทยเข้ามาเป็นรัฐบาลและกุมกลไกด้านสื่อของรัฐไว้ในมือ ก็ยิ่งทำให้ปริมาณข่าวเกี่ยวกับคุณทักษิณเพิ่มมากขึ้น จนคนรู้สึกเอียนเพิ่มตามไปด้วย - ผมเคยเขียนลงในคอลัมน์วันเว้นวันฯ เมื่อสัก 2 ปีที่แล้วว่า ที่คุณทักษิณมีอาการของคนที่เสพติดข่าวของตัวเอง ชอบที่จะเห็นภาพเห็นข่าวของตัวเองปรากฏตามสื่อต่าง ๆ หรือมีผู้วิพากษ์วิจารณ์การกระทำของคุณทักษิณ และสิ่งที่คุณทักษิณกลัวมากที่สุดก็คือการไม่เป็นข่าว หรือการเป็นผู้ที่ถูกลืม ดังนั้น วิธีที่จะแก้ลำกับคุณทักษิณอย่างได้ผลชะงัดที่สุด ก็คือการที่ทุกฝ่ายจะต้องพร้อมใจกันไม่เสนอข่าวคุณทักษิณ หรือพูดถึงคุณทักษิณอีกต่อไป – คุณทักษิณอยากจะแสดงบทบาทผู้นำของผู้นำพรรคการเมืองของตน ก็ปล่อยให้แสดงอยู่ภายในพรรค ไม่มีการถ่ายทอดข่าวออกมาสู่สาธารณชน คุณทักษิณอยากจะแสดงความร่ำรวยมั่งมี ก็แสดงอยู่ในที่ทางของตน คนภายนอกไม่ต้องถูกเกณฑ์ให้รับรู้ด้วย และถ้าคุณทักษิณอยากทำอยากพูดอะไรก็ปล่อยให้คุณทักษิณทำไปตามลำพัง โดยสื่อมวลชนกระแสหลักและพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้าม ไม่ทำตัวเป็นกระบอกเสียงทั้งทางตรงและทางอ้อมให้คุณทักษิณ

                เรื่องน่าเอียนอันดับที่สองคือการเคลื่อนไหวของขบวนการทางการเมืองต่าง ๆ นอกระบบรัฐสภา ไม่ว่าจะสีสันอะไร และไม่ว่าจะมีแนวคิดทางการเมืองอย่างไร เพราะในเมื่อเรามีกระบวนการทางการเมืองตามระบอบประชาธิปไตยแล้ว การต่อสู้ทางการเมืองก็ควรทำกันในรัฐสภาด้วยกฎเกณฑ์กติกาและมารยาทที่ทุกคนยอมรับ ไม่ใช่สร้างรูปแบบของการต่อสู้สองแนวทาง มุ่งแต่จะเอาชนะไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง โดยไม่เคารพความถูกต้อง ซึ่งส่งผลให้การเมืองไทยและประเทศไทยติดอยู่ในปลักไม่อาจก้าวเดินไปข้างหน้าได้มาหลายปีดีดักแล้ว

                เรื่องน่าเอียนอันดับสุดท้าย คือเอียนซ่าหรืออาเซียน  เพราะเวลานี้คนไทยถูกป้อนเรื่องประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนผ่านการรับรู้ในปริมาณที่ล้นหลาม ไม่ต่างจากเด็กนักเรียนที่มาเร่งดูตำราหามรุ่งหามค่ำตอนใกล้จะสอบไล่ ทั้งที่มีเวลาตั้งมากมายก่อนหน้านั้นแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะใส่ใจ และข้อมูลหรือเนื้อหาเกี่ยวกับอาเซียนที่แพร่หลายกันอยู่ในเวลานี้ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องเก่าที่ซ้ำไปซ้ำมา ไม่ว่าจะเป็นความรู้ทั่วไปพื้น ๆ สถิติการค้าคร่าว ๆ ศิลปวัฒนธรรมอย่างฉาบฉวย และแหล่งท่องเที่ยว ต่าง ๆ ทั้ง ๆ ที่ การเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนไม่ใช่การสอบไล่หรือสอบเอนทรานส์เพื่อให้ผ่าน ๆ ไป แต่เป็นเหมือนการแต่งงานที่จะต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนาน ดังนั้น จึงจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้อีกฝ่ายหนึ่งอย่างลึกซึ้ง มากกว่าการท่องจำข้อมูลส่วนบุคคลของคู่สมรส และต้องสามารถปรับตัวให้เข้ากันได้ดี รวมทั้งมองหาหนทางทำมาหากินเพื่อให้ครอบครัวมีความมั่นคง

                ในอดีตประเทศไทยเคยได้ชื่อว่าเป็นผู้นำของอาเซียน แต่ในเวลานี้ก็คงจะเห็นกันแล้วว่ามีหลายประเทศก้าวแซงขึ้นไปอยู่ข้างหน้าเรา – ถ้าการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนเป็นเสมือนการแต่งงาน ทำอย่างไรครับ ประเทศไทยของเราจะอยู่ในฐานะเมียหลวงของประชาคมฯ อย่างเชิดหน้าชูตา ไม่ใช่เมียน้อยที่นั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าป้อย ๆ เหมือนในนิยายรันทดกำสรดเศร้าสมัยก่อน?

 

 

                                                .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

 

         

                                                     ภาพจาก 
 www.thairath.co.th , hilight.kapook.com , www.thaigoodview.com

 

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ