ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




โอ้ กรุงเทพฯ
               
 

        ในที่สุดกรุงเทพฯ ก็มีคำขวัญประจำเมืองเป็นครั้งแรก นับตั้งแต่สถาปนามา 230 ปี คำขวัญซึ่งมาจากการประกวดนั้นมีดังนี้ครับ กรุงเทพฯ ดุจเทพสร้าง เมืองศูนย์กลางการปกครอง วัด วัง งามเรืองรอง เมืองหลวงของประเทศไทย ซึ่งเจ้าของคำขวัญได้รับเงินรางวัล 550,000 บาท  จากผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครไปเรียบร้อยแล้ว

                ความคิดเรื่องคำขวัญประจำจังหวัดนี้ น่าจะมากับความคิดเรื่องการส่งเสริมการท่องเที่ยว เช่นคำขวัญของจังหวัดกระบี่ ที่ว่า “หอยเก่า เขาตระการ ธารสวยงาม รวยเกาะ เพาะปลูกปาล์ม งามหาดทราบ ใต้ทะเลสวย มรดกอันดามัน”  ของจังหวัดนนทบุรี “ทุเรียนเหนือชั้น เครื่องปั้นดินเผา เมืองเก่าวัดงาม ตลาดน้ำน่าชม ชื่นชมสมเด็จ เกาะเกร็ดงามตา พฤกษานานาพันธุ์ บ้านจัดสรรเป็นเลิศ” หรือของจังหวัดสระบุรี “พระพุทธบาทสูงค่า เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ฐานผลิตอุตสาหกรรม เกษตรแหล่งล้ำนักท่องเที่ยว หนึ่งเดียวกะหรี่ปั๊บ นมดี ประเพณีตักบาตรดอกไม้งาม เหลืองอร่ามทุ่งทานตะวัน ลือลั่นเมืองชุมทาง” ฯลฯ

                คำขวัญประจำจังหวัดที่เปรอะ ๆ ประเภทนี้ เหมาะเพียงอย่างเดียวเท่านั้น คือการทำโปสเตอร์หรือแผ่นผ้าผืนโต ๆ ติดหน้างานประจำจังหวัด ไม่เหมาะที่จะนำไปทำอะไรอย่างอื่น เพราะขาดความงดงามทางวรรณศิลป์และจินตภาพ โดยเฉพาะหากเปรียบเทียบกับคำเรียกขานซึ่งแสดงถึงสิ่งที่ขึ้นหน้าขึ้นตาของบางเมืองหรือบางจังหวัดซึ่งมีมาแต่เดิม เช่น “ส้มโอหวาน ข้าวสารข้าว ลูกสาวสวย” ของนครไชยศรี หรือ “หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรม” ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นต้น

รัฐต่าง ๆ ของสหรัฐอเมริกาก็มีคำขวัญครับ แต่เขาใช้คำที่สั้น ๆ และสื่อถึงลักษณะที่สำคัญที่เป็นจุดเด่นของรัฐนั้น เช่น “ดินแดนแห่งโอกาส” ของอาร์แคนซัส “รัฐแห่งแสงแดด” ของฟลอริดา “นี่คือสรวงสวรรค์หรือเปล่า?” ของไอดาโฮ

“ความมหัศจรรย์แบบง่ายดาย” ของแคนซัส หรือ “รัฐของลินคอล์น” ของอิลลินอยส์ เป็นต้น คำขวัญเหล่ามีเจตนารมณ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยคิดไกลไปถึงการนำคำขวัญไปใช้ประโยชน์ในด้านต่าง ๆ เช่นติดป้ายทะเบียนรถยนต์ เอกสาร หรือของที่ระลึก ซึ่งแค่คำขวัญประจำเมืองนี่ เราก็คงจะเห็นวิธีคิด กระบวนการทางความคิด และวิธีการทำงานที่แตกต่างกันของคนไทยกับคนอเมริกันได้เป็นอย่างดี

                ครับ คำขวัญที่ดีนั้น จะต้องเป็นคำจำกัดความที่แสดงตัวตนของท้องถิ่นนั้น ๆ อย่างชัดเจนและลึกซึ้ง ไม่ใช่แค่จะเอาแต่ความคล้องจองของคำที่นำมาเรียง ๆ กัน

                ถ้าถามว่า คำขวัญประจำกรุงเทพฯ ทำให้คนรู้จักกรุงเทพฯ ดีขึ้นกว่าเดิมหรือไม่ ผมก็เห็นว่าถึงไม่มีคำขวัญนี้ ทั้งคนไทยและคนต่างประเทศก็รู้จักกรุงเทพฯ ในเรื่องดังกล่าวอยู่แล้ว ไม่ว่าจะในเรื่องศูนย์การปกครอง วัดวัง หรือการเป็นเมืองหลวงของประเทศไทย ซึ่งหากคำนวณคุณค่าออกเป็นตัวเงินแล้ว ก็จัดว่าเป็นคำขวัญที่มีราคาแพงระยับทีเดียวแหละครับ นี่ยังไม่นับค่าใช้จ่ายที่โรงเรียนและหน่วยงานของกรุงเทพมหานคร จะต้องจัดทำป้ายหรือแผ่นผ้าคำขวัญประดับประดาโดยทั่วกันอีกต่างหาก

                ที่สำคัญก็คือเมื่อเป็นคำขวัญแล้ว ก็จะต้องติดอยู่กับกรุงเทพฯ ตลอดไปหรือต่อไปอีกนาน จนกว่าจะมีใครที่ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงแก้ไขเสียใหม่ ให้ไฉไลกว่าเดิม

                ...................

                ท้ายคอลัมน์วันนี้ ขอแสดงความยินดีกับนักเขียนที่ได้รับรางวัลจากการประกวดหนังสือเซเว่นบุคส์ อวอร์ด ครั้งที่ 9 ประจำปี พ.ศ.2555 ที่จะรับโล่พระราชทานของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมเงินรางวัลหนึ่งแสนบาทในวันพุธที่ 8 สิงหาคม นี้ อาทิ รางวัลชนะเลิศประเภทนวนิยายได้แก่  “โถงสีเทา” โดย “เข็มพลอย” และ “ในรูปเงา” โดย “เงาจันทร์” ประเภทรวมเรื่องสั้น ได้แก่ “เวลาของชาติ” โดย กิติวัฒน์ ตันทะนันท์ ประเภทสารคดี ได้แก่ “เรื่องเล่าจากร่างกาย” โดย นพ.ชัชพล เกียรติขจรธาดา และ “เพื่อรอยยิ้มเมื่อสิ้นลม” โดย สง่า ลือพัฒนพร เป็นต้น

 

 

                                                .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2555

 

         

                            ภาพจาก  www.iamknow.com
 

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ