ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ซอมบี้
      
 

      เวลานี้ในสหรัฐเกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า “ซอมบี้มาเนีย” หรือการคลั่งซอมบี้ ถึงขนาดที่ทางมหาวิทยาลัยแห่งบัลติมอร์ ในสหรัฐเปิดการสอนในสาขาวิชาซอมบี้ศึกษา นอกเหนือจากนวนิยายและภาพยนตร์เกี่ยวกับซอมบี้ที่กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง รวมทั้งข่าวคราวซอมบี้ที่ทำร้ายชาวบ้านและตำรวจในเมืองต่าง ๆ ของสหรัฐ หลายราย

                ซอมบี้เป็นความเชื่อที่มีที่มาจากคนผิวดำถึงคนที่ตายไปแล้วกลับคืนชีพขึ้นมาใหม่ในสภาพของครึ่งผีครึ่งคน และดื่มเลือดหรือกัดกินอวัยวะของมนุษย์เป็นอาหาร ความเชื่อดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของลัทธิวูดูซึ่งติดไปกับคนอาฟริกันตะวันตกในดินแดนที่เป็นประเทศไนเจอร์-คองโกปัจจุบัน ที่ถูกจับตัวเป็นทาสและส่งไปใช้แรงงานในแถบแคริเบียน ซึ่งในอาณาบริเวณดังกล่าวก็มีความเชื่อของคนพื้นเมืองในเรื่องลี้ลับอยู่แล้ว

                อย่างไรก็ตาม มีผู้พยายามพิสูจน์ความจริงในเรื่องนี้ และเชื่อว่าซอมบี้อาจจะเกิดจากการที่ผู้เป็นนายทาสต้องการใช้แรงงานทาสให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จึงใช้สารกระตุ้นประสาทเพื่อให้ทาสไม่ง่วงหรือรู้สึกเหน็ดเหนื่อย แต่ผู้ที่ได้รับยากระตุ้นประสาทก็จะมีอาการตาค้าง  ครึ่งหลับครึ่งตื่น ขาดสติ ควบคุมตัวเองไม่ได้ หรือไม่เช่นนั้นก็อาจจะเกิดจากการเสพสารบางชนิดซึ่งทำให้อยู่ในสภาพเคลิ้มฝัน เพื่อลืมความเจ็บปวดทุกข์ยาก ข้อสันนิษฐานประการสุดท้ายก็คือเป็นเรื่องของพิธีกรรมที่เชื่อกันว่าสามารถปลุกคนที่ตายไปแล้วให้กลับฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง

                ความเชื่อเรื่องซอมบี้ถูกปลุกขึ้นอีกครั้งในยุคปัจจุบัน ผ่านภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดหลายเรื่อง ซึ่งยิ่งสร้างก็ยิ่งสรรหาเรื่องราวที่แปลกประหลาดและน่ากลัวมาใส่ไว้ในเรื่อง จนซอมบี้อยู่ในระดับใกล้เคียงกับผีดิบ แวมไพร์ หรือมนุษย์หมาป่า และ

ทวีความดุร้ายขึ้นเรื่อย ๆ จนมีความเชื่อว่า หากมนุษยชาติต้องประสบชะตากรรมจากสงครามล้างโลกหรือภัยธรรมชาติครั้งใหญ่ สิ่งที่จะเหลืออยู่ก็คือซอมบี้ ที่จะรวมกลุ่มกันไล่ล่าผู้คนและสัตว์อย่างกระหายเลือด จนมีการสร้างภาพยนตร์สารคดีเพื่อให้คำแนะนำการต่อสู้กับซอมบี้ เช่นจุดอ่อนของมันอยู่ที่ศีรษะ ดังนั้นจึงต้องหาทางเล่นงานมันตรงจุดนั้น  ไม่ว่าจะด้วยมีดพร้ากระท้าขวานหรือปืนกล หรือต้องหาทางให้ซอมบี้ล้มลงกับพื้น เพราะมันจะไม่สามารถลุกขึ้นมาได้โดยง่าย เป็นต้น ที่สำคัญก็คือต้องระวังอย่าให้มันจับตัวได้ เพราะคนหรือสัตว์ที่ตกเป็นเหยื่อของซอมบี้ย่อมยากที่จะเอาชีวิตรอดได้

                บางคนอาจมองว่าซอมบี้เป็นเพียงเรื่องที่ไร้สาระ และบางคนอาจจะเห็นว่าซอมบี้เป็นเครื่องมือทางธุรกิจของสำนักพิมพ์และบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ในสหรัฐ ที่สร้างเรื่องขึ้นมาหลอกเอาเงินชาวโลก แต่ถ้าพิจารณาในอีกมุมหนึ่ง เราก็จะพบว่าแม้โลกปัจจุบันจะห่างไกลจากยุคที่มีการใช้แรงงานทาสมาเป็นร้อยปีแล้ว แต่ก็ยังมีคนเป็นจำนวนมากที่ตกอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างจากทาสในสมัยก่อน และการเป็นทาสที่ต้องทำงานเพื่อแลกเงินนั้นก็หนักหนาสาหัสพอ ๆ กัน นอกจากนี้วันนี้ ก็มีคนเป็นจำนวนไม่น้อยที่ตกอยู่ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น หรือเคลิ้มฝัน จากสิ่งล่อลวง หรือถ้อยคำมอมเมาต่างๆ   

                ดังนั้น วันหนึ่ง เราอาจจะได้พบกับซอมบี้ชาวนา ซอมบี้ชาวบ้าน หรือซอมบี้ชาวเมือง ที่ตายทั้งเป็น ด้วยฝีมือของพ่อค้า นักการเมืองและเจ้าหน้าที่ของรัฐบางคน ที่ทำตัวเป็นนายทาส และเมื่อถึงเวลานั้นสิ่งที่ซอมบี้ต้องการที่สุดก็คือเลือดเนื้อของคนที่ขูดรีดเลือดเนื้อของพวกเขานี่แหละครับ

 

 

   
                                                    .....................................


ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

 

               ภาพจาก uw20sciencemediaandculture.wordpress.com/

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ