ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ผู้ให้ กับผู้รับ
      
 

     ความสมดุลของการดำเนินชีวิตประการหนึ่ง คือการเป็นผู้รู้จักให้ และการเป็นผู้รู้จักรับตามกาลเวลา สถานะ และโอกาสที่หมุนเวียนเปลี่ยนไป เมื่อยังอยู่ในวัยเด็กหรือมีสถานะเป็นผู้น้อยก็อาจจะเป็นฝ่ายรับมากหน่อย แต่เมื่อเขยิบอายุ และตำแหน่งหน้าที่ขึ้นมา ก็ต้องเริ่มเป็นฝ่ายให้บ้าง และยิ่งเติบโตขึ้นเท่าไหร่ก็ต้องให้มากขึ้นเท่านั้น และไม่ใช่แค่การให้ทรัพย์สินเงินทอง หากยังรวมถึงการให้ความรู้ ให้โอกาส และให้ความปรารถนาดีด้วย

                หลาย ๆ คน อาจจะชอบการเป็นผู้รับ เพราะดูว่ามีแต่ได้ โดยไม่ต้องจ่ายอะไร แต่ในความเป็นจริงนั้น ไม่มีใครได้อะไรเปล่า ๆ หรอกครับ อย่างน้อยที่สุดคุณก็ต้องเสียความภาคภูมิใจในตัวเอง และเกิดความรู้สึกว่าตนด้อยกว่าผู้ที่ให้อะไรแก่ตนดังคำพูดที่ว่า “ผู้รับย่อมนอบน้อม ผู้ให้ย่อมสง่างาม” ถ้าไม่เชื่อก็สังเกตดูท่าทางของการให้-การรับ ตามข่าวหนังสือพิมพ์หรือข่าวโทรทัศน์ซิครับ แต่ที่น่าเป็นห่วงไปกว่านั้นก็คือ การรับอะไรง่าย ๆ จะทำให้เกิดความรู้สึกเคยชิน หนักเข้าก็จะทำอะไรเองไม่เป็น ได้แต่แบมือขอจากคนอื่น ซึ่งเรื่องเช่นนี้ผู้ให้บางคนรู้วิธีที่จะทำให้คนตกเป็นผู้รับตลอดกาล ด้วยวิธีการที่เรียกว่า “ให้ปลากินวันละตัว” แทนที่จะสอนให้รู้จักการเลี้ยงปลาหรือวิธีการจับปลาด้วยตนเอง เรื่องดังกล่าวเป็นสิ่งที่น่าสลดใจ เพราะผู้รับจะไม่มีวันโต ขณะที่ผู้ให้ก็จะกลายเป็นเหมือนพระสังข์ทองที่มีมนต์เรียกปลา ซึ่งไม่มีใครรู้หรอกครับว่าพระสังข์สมัยใหม่จะตัดปลายจมูกผู้รับเพื่อแลกกับปลาเมื่อไหร่

                สภาวะของสังคมทุกวันนี้สอนให้คนเป็นผู้รับมากกว่าผู้ให้ ซึ่งแน่นอนว่าทำให้หลาย ๆ คน กลายเป็นคนเห็นแก่ตัวคำนึงถึงแต่ประโยชน์ของตนเองเป็นสำคัญ ขาดน้ำจิตน้ำใจ การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ให้ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ อยากจะเห็นผู้อื่นมีสุข พูดก็พูดเถอะครับ ผมคิดว่าการให้และการรับเป็นวัฒนธรรมที่ดีงามอย่างหนึ่งของคนในสังคมไทย แต่ในปัจจุบันเราอาจจะละเลยไปมาก และการให้กับการรับเป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้และปฏิบัติจนเกิดเป็นนิสัย เพราะไม่เช่นนั้นเราก็จะมีแต่คนที่ถนัดขอ กับคนที่ให้เพื่อหวังผลตอบแทน และความสัมพันธ์ของคนในสังคมไทยก็จะเป็นเรื่องของผลประโยชน์ เรื่องของการใช้ปลาหมอตกปลากะพง คำนึงถึงเงินทองหรือค่าตอบแทน มากกว่าความจริงใจ ความดีความงาม หรือความถูกต้อง

                เพื่อไม่ให้สูญเสียคุณค่าของตนเอง ทุกครั้งที่รับอะไรจากใคร เราก็ควรตั้งคำถามว่าเขาจะได้อะไรจากสิ่งที่เขาให้เราบ้าง และเราจะต้องเป็นหนี้บุญคุณหรือชดใช้เขาสักเท่าไหร่ ถ้าคำนวณออกมาแล้วหนี้บุญคุณท่วมหัว หรือทำให้เราต้องตกต่ำลงไป ก็อย่าไปรับอะไรจากใครเลยครับ สู้ทน“อดอยากเยี่ยงอย่างเสือสงวนศักดิ์” ดีกว่า

                นอกจากนี้ ทุกเช้าเมื่อตื่นขึ้นมาก็ลองถามตัวเองว่าวันนี้ เราจะทำอะไรดี ๆ เพื่อตัวเอง เพื่อคนที่เรารัก เพื่อครอบครัว เพื่อประเทศชาติ และก่อนนอน ก็ถามตัวเองว่าวันนี้เราได้ทำอะไรดี ๆ ให้กับตัวเอง เพื่อคนที่เรารัก เพื่อครอบครัว และเพื่อประเทศชาติบ้าง

                เมื่อเราระวังตัวทั้งการรับและการให้เช่นนี้ ย่อมจะทำให้เราเป็นผู้รับที่มีสติ และผู้ให้ที่มีคุณธรรม และหลุดพ้นจากการถูกคนที่อวดร่ำอวดรวยใช้เงินฟาดหัว หรือนโยบายประชานิยมจอมปลอมเสียที

 

 

   
                                                    .....................................


ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

 

                              ภาพจาก www.lorenzoquinn.com/en/

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ