ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เรื่องผี ๆ
      

              นิตยสารรีดเดอร์ไดเจสต์ ฉบับภาษาไทย ประจำเดือนพฤษภาคม 2012 เผยผลการสำรวจความเชื่อเรื่องผีของคนในประเทศต่าง ๆ และพบว่าคนไทยเชื่อเรื่องผีมากที่สุดในโลก คือสูงถึง 81 เปอร์เซ็นต์ รองลงไปคือมาเลเซีย 47 เปอร์เซ็นต์สหรัฐ 43 เปอร์เซ็นต์ แคนาดา และฟิลิปปินส์ เท่ากัน คือ 43 เปอร์เซ็นต์  ส่วนที่เชื่อเรื่องผีน้อยที่สุดคือฝรั่งเศส 20 เปอร์เซ็นต์บราซิล 21 เปอร์เซ็นต์ เนเธอร์แลนด์ 23 เปอร์เซ็นต์ เยอรมนี 24 เปอร์เซ็นต์ และเม๊กซิโก 28 เปอร์เซ็นต์ โดยเฉลี่ยแล้วมีคนในโลกประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ เชื่อว่าผีมีจริง และในจำนวนนั้นเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย

                กล่าวตามความเป็นจริงแล้ว คนไทยมีความผูกพันกับผีมาแต่โบร่ำโบราณ ก่อนที่จะมานับถือพุทธศาสนาก็มีหลักฐานว่าคนไทยเรานับถือผี ซึ่งมีตั้งแต่เจ้าป่าเจ้าเขา เจ้าที่เจ้าทาง ผีบ้านผีเรือน ผีปู่ย่าตายาย เป็นต้น และเรื่องหนึ่งซึ่งอาจจะยังไม่ได้สำรวจกันก็คือเมืองไทยมีผีต่าง ๆ นานา น่าจะมากมายที่สุดในเลก ตั้งแต่ผีตายทั้งกลม เบบี้ผีอย่างลูกกรอก กุมารทอง รัก-ยมผีที่แบ่งตามประเภทของการตาย เช่นจากอุบัติเหตุก็เป็นผีตายโหง ตายในน้ำก็เรียกว่าผีพราย ฯ ไปจนถึงผีที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ เช่นนางไม้ ผีโขมด ผีนางตะเคียน ผีนางตานี ฯ ผีสัตว์ เช่นเสือสมิงรวมทั้งผีที่น่าตาแปลก ๆ อย่างผีกระสือ ผีกระหัง ผีปอบ เป็นต้น และที่น่าสนใจก็คือเมืองไทยจะมีประชากรผีที่เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย   

                ความเชื่อเรื่องผีของคนไทยแต่เดิมน่าจะมาจากสภาพของบ้านเมือง ที่แวดล้อมด้วยธรรมชาติ และบรรยากาศที่ชวนให้เกิดจินตนาการถึงเรื่องราวลึกลับน่าสะพรึงกลัว รวมทั้งการเล่าขานเรื่องผี ๆ สาง ๆ ที่สืบทอดกันมา แม้ในปัจจุบันที่เต็มไปด้วยวิวัฒนาการและเทโนดลยีสมัยใหม่ แต่ความเชื่อเรื่องผีก็ยังฝังอยู่ในหัวของคนไทยส่วนใหญ่  

                ถ้าเรามองดูประเทศในกลุ่มอาเซียน ก็จะพบว่ามีเพียงมาเลเซียและฟิลิปปินส์ที่ติดอยู่ใน 5 อันดับแรก แต่นั่นก็หมายความว่าเป็นเปอร์เซ็นต์ที่ห่างจากประเทศไทยเกือบครึ่งต่อครึ่ง ถึงแม้ว่าการสำรวจจะไม่คลอบคลุมถึงประเทศสมาชิกบางประเทศของอาเซียน อย่างอินโดนีเซีย ลาว กัมพูชา และพม่าฯ ซึ่งมีความเชื่อใกล้เคียงกับคนไทย หรือหลาย ๆ ชาติในทวีปอาฟริกาที่มีลัทธิพ่อมดหมอผี แต่ก็น่าที่การศึกษาของไทยควรจะต้องถามตัวเองว่า เมื่อไหร่ถึงจะสามารถสอนให้เด็กและเยาวชนไทยคิดเป็น แทนการจำแบบไม่ต้องคิด เมื่อไหร่ถึงจะสามารถฝึกฝนให้เด็กและเยาวชนไทยมีพัฒนาการทางความคิด จนสามารถวิเคราะห์ วิจัยและแยกแยะเรื่องราวต่างได้ แทนที่จะไหลไปตามกระแส และเมื่อไหร่ถึงจะหัดให้เด็กไทยมีรสนิยม ในด้านการฟัง การดู การอ่าน เพื่อให้เกิดความคิดที่ประณีต ไม่บริโภคหรือเสพติดสิ่งที่สื่อนำเสนอ โดยไร้ซึ่งรสนิยมอย่างที่เป็นอยู่ในเวลานี้

                เรื่องผีเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับสัญชาติญาณขั้นพื้นฐานของมนุษย์คือความกลัว และเกี่ยวข้องโดยตรงกับอวิชชาหรือความไม่รู้ เรื่องผีจึงไม่ต้องการการคิด ไม่ต้องการเหตุผล ไม่ต้องการข้อเท็จจริง หรือความถูกต้อง ดังนั้น เรื่องผีจึงแพร่หลายไปได้อย่างรวดเร็วในวงกว้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการใช้สื่อ เช่นรายการโทรทัศน์ ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ นิตยสาร หรือหนังสือเป็นเครื่องเผยแพร่ ซึ่งบางทีเราอาจจะต้องหันมาทบทวนบทบาทของสื่อในเรื่องเหล่านี้ ว่าเป็นการสร้างความงมงายและหากินกับความงมงายหรือไม่?

                จากผลการสำรวจข้างต้น ในตอนแรกผมก็ค่อนข้างประหลาดใจที่สหรัฐและแคนาดา ติดอันดับท๊อป 5 ของความเชื่อเรื่องผี ซึ่งมากว่าบราซิลหรือเม็กซิโกเสียด้วยซ้ำ แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าทั้งสหรัฐและแคนาดาในปัจจุบันมีความหลากหลายทางเชื้อชาติมากขึ้น ไม่ได้เป็นดินแดนของคนผิวขาวจากยุโรปเช่นในอดีต และคนเหล่านั้นอาจจะไปจากดินแดนที่มีความเชื่อในเรื่องผี (เช่นจากประเทศไทย)ก็ได้ หรือมิเช่นนั้น ก็เป็นผลมาจาก “ผีบนจอ” ที่นักสร้างภาพยนตร์และโทรทัศน์สร้างขึ้นมาหลอกหลอนชาวโลก จนคนอเมริกันและเพื่อนบ้านคือแคนาดขวัญหนีดีฝ่อไปตาม ๆ กัน  

 

 

   
                                                    .....................................


ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

 

                            ภาพจาก popular-10.blogspot.com

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ