ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


รัฐบาลจอมปลอม
      

              มีคำพูดว่า “รัฐบาลที่ดีสอนให้คนอดออม รัฐบาลจอมปลอมสอนให้คนเป็นหนี้” ทั้งนี้เพราะการออมคือรากฐานที่มั่นคงของชีวิต ของสังคม และของประเทศชาติ บ้านเมืองใดประชาชนมีวินัยในเรื่องเงิน มีการประหยัด และมีการออมทรัพย์บ้านนั้นเมืองนั้นก็จะมีความเข้มแข็งด้านการเงินตามไปด้วย แต่ในทางกลับกันหากบ้านเมืองใดประชาชนขาดวินัยเรื่องเงินใช้เงินเกินตัว ลุ่มหลงในวัตถุนิยม บ้านนั้นเมืองนั้นก็จะมีฐานะทางการเงินที่ง่อนแง่น

                ปัญหาสำคัญประการหนึ่งของรัฐบาลในประเทศด้อยพัฒนาก็คือการที่พรรคการเมืองชอบสร้างวิมานในอากาศให้ประชาชนเคลิบเคลิ้ม มากกว่าการจะพูดในเรื่องที่เป็นจริง ดังนั้น นโยบายประชานิยมจึงใช้ได้ผลเสมอในประเทศเหล่านั้นไม่ว่าจะในอเมริกาใต้ อาฟริกา หรือเอเชีย ทั้ง ๆ ที่ผลที่ตามมานั้นจะกระทบต่อเศรษฐกิจและการเงินของประเทศอย่างรุนแรงซึ่งหลายประเทศจะจบลงด้วยภาวะหนี้สินของประเทศ การกู้หนี้ยืมสินจากต่างชาติ การเข้าสู่กระบวนการคุ้มครองหนี้ของเจ้าหนี้ ไปจนถึงการสูญเสียผลประโยชน์ของชาติ

                กล่าวตามความจริงแล้ว นโยบายประชานิยมนั้นสามารถอำนวยประโยชน์แก่ประชาชนได้ในระดับหนึ่ง หากรัฐบาลมีความตั้งใจจริงและการวางแผนที่รัดกุมรอบคอบ แต่ส่วนใหญ่แล้วนโยบายดังกล่าวเป็นไปเพื่อสร้างคะแนนนิยมให้แก่รัฐบาลหรือพรรคการเมือง มากกว่าการคำนึงถึงผลดีผลเสียในระยะยาวของประชาชนและประเทศชาติ ดังเช่นนโยบายรถคันแรกของรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ที่นอกจากเป็นการกระตุ้นให้เกิดการสร้างหนี้ในคนรุ่นใหม่ และนำไปสู่วังวนของการเป็นหนี้และการใช้เงินโดยขาดวินัยทางการเงินของคนในชาติแล้ว ยังเป็นการสร้างปัญหาและภาระแก่สังคม ที่สำคัญก็คือเป็นการนำเงินภาษีอากรของประชาชนจำนวนมหาศาลมาใช้ในทางที่ไม่สมควร

                ในเรื่องปัญหาและภาระแก่สังคมนั้น จะเห็นได้ว่าการมีรถยนต์เพิ่มขึ้นในขณะที่ถนนหนทางและที่จอดรถมีอยู่พียงจำกัดนั้น ย่อมเป็นการเพิ่มปัญหาการจราจรในตัวเมือง ดังนั้น หลายประเทศจึงหันมาให้ความสำคัญต่อการปรับปรุงระบบขนส่งมวลชนเพื่อลดการใช้รถยนต์ส่วนตัว โดยในบางประเทศเพิ่มความเข้มงวดในการออกใบอนุญาตขับรถ และบางประเทศกำหนดให้ผู้ที่จะเป็นเจ้าของรถยนต์จะต้องมีที่จอดรถทั้งที่ที่พักและที่ทำงาน ไม่ปล่อยให้จอดกันเปะปะตามที่สาธารณะ

                จากยอดจองรถคันแรกซึ่งสูงเกือบ 8 แสนคันในปีนี้ แสดงให้เห็นว่ารัฐบาลจะต้องใช้เงินเป็นจำนวนถึงเกือบ 80,000ล้านบาท ในการสมทบให้กับผู้ซื้อรถ ซึ่งเงินจำนวนนี้ก็มาจากภาษีอากรของคนไทยทั้งประเทศ เมื่อพูดถึงตรงนี้ก็มีคำถามว่าถ้ารัฐบาลมีความจริงใจต่อประชาชนและประเทศชาติ เหตุใดจึงไม่ขอให้บริษัทผู้ผลิตจำหน่ายรถยนต์ลดราคารถยนต์ของตนในโครงการนี้ลง เพราะย่อมจะมียอดซื้อที่สูงอย่างเห็น ๆ อยู่แล้ว แต่นี่เท่ากับรัฐบาลเอาเงินภาษีอาการของประชาชนไปให้พ่อค้านายทุนเปล่า ๆ และให้ประชาชนทั้งผู้ซื้อและผู้เสียภาษีแบกภารหนี้สินต่อไป ที่พูดมานี้ยังไม่รวมถึงเรื่องบ้านหลังแรก และอะไรต่อมิอะไรแรก ๆ ซึ่งมีรูปการณ์ในแบบเดียวกันนี้นะครับ

                พรรคการเมืองบางพรรคนั้นมีวิธีพลิกแพลงเล่นกับนโยบายประชานิยม ซึ่งเรียกร้องความสนใจและกระแสนิยมจกประชาชนบางกลุ่มได้ดี แต่นโยบายดังกล่าวก็ไม่ต่างจากการเล่นปาหี่และจับแพะชนแกะที่ลวงตาลวงโลกไปวัน ๆ ไม่มีสาระหรือแก่นสารอะไร ซึ่งท้ายที่สุดแล้ว ผลร้ายต่าง ๆ ก็จะตกอยู่กับประชาชน ไม่ว่าเรื่องการเป็นหนี้เป็นสิน ความเคยชินกับการ ใช้เงินเกินตัว ความลุ่มหลงในวัตถุนิยม สังคมที่โงนเงน และบ้านเมืองที่ง่อนแง่น

                ครับ “รัฐบาลที่ดีสอนให้คนอดออม รัฐบาลจอมปลอมสอนให้คนเป็นหนี้” แต่รัฐบาล....(ที่แย่กว่านี้) คือรัฐบาลที่เอาเงินภาษีไปให้พ่อค้า

 

 

   
                                                    .....................................


ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2555

 

                                 ภาพจาก hilight.kapook.com

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ