ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


สวัสดีปีใหม่ครับ
               
 

       ไม่ว่าจะดีจะร้ายอย่างไร  ปี พ.ศ.2555 ก็ต้องจากเราไปในคืนวันที่ 31 ธันวาคม และไม่ว่าเราจะอยากหรือไม่อยากพบพาน ปี พ.ศ.2556 ก็ต้องมาถึงในวินาทีแรกของวันที่ 1 มกราคม เช่นที่เคยเกิดขึ้นนานนมสมกัลป์มาแล้ว นับตั้งแต่มนุษย์คิดปฏิทินขึ้นได้ และโดยไม่จำเป็นต้องให้ใครไปเคาน์ดาวน์ อำลาอาลัย เลี้ยงส่งเลี้ยงรับ หรือจุดพลุ ร้องเพลงต้อนรับแต่อย่างใดเพราะสิ่งนี้เป็นเพียงเรื่องธรรมดาของโลกเท่านั้น

                ปี 2555 อาจไม่ใช่ปีที่เลวร้ายเท่าไหร่นักของคนไทย เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2554 ที่มีมหาอุทกภัย ทำให้กรุงเทพฯ และอีกหลายจังหวัดต้องจมน้ำแรมเดือน หรือรุนแรงเท่ากับปี 2553 ที่เกิดการจราจลสร้างความเสียหายแก่บ้านเมืองอย่างมหาศาล และมีผู้เสียชีวิตจำนวนหนึ่ง หรือในปี 2552 ที่มีความวุ่นวายที่พัทยา จนต้องล้มเลิกการประชุมสุดยอดอาเซียนซึ่งประเทศไทยเป็นเจ้าภาพลงกลางคัน รวมทั้งการยึดสนามบินสุวรรณภูมิ เมื่อ พ.ศ.2551 ที่ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยวและเศรษฐกิจไทยนับแสนล้านบาท ฯลฯ

                ครับ เอากันเบาะ ๆ เท่านี้ ก็คงจะเห็นแล้วว่าเมืองไทยในปี 2555 ก็ไม่ถึงกับกระไรนัก แม้ความขัดแย้งจะยังเป็นไฟสุมขอนที่รอการลุกโชนขึ้นมาใหม่ หรือมีข่าวลือเรื่องการปฏิวัติกระเซ็นกระสายอยู่บ้างก็ตาม แต่ก็ไม่ถึงกับฉกาจฉกรรจ์เช่นที่คำทำนายทายทัก ประเภท “ข่าวร้ายรายปี” ได้สร้างความตื่นเต้นไว้

                ผมมีความคิดว่า ถ้าคนไทยเพลา ๆ ความเชื่อประเภทดาวยกดาวย้าย และหันมาเชื่อมั่นในตัวเอง ตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน ห่างไกลจากอบายมุข และตั้งมั่นอยู่ในศีลในธรรม เราก็สามารถทำให้ทุก ๆ ปี เป็นปีแห่งโชคลาภและความสำเร็จเช่นเดียวกับคนเกาหลี ญี่ปุ่น จีน สิงคโปร์ และประเทศอื่น ๆ โดยไม่ต้องมาเสียเวล่ำเวลาและเสียเงินเสียทองไปกับการสะเดาะเคราะห์  และพิธีกรรมต่าง ๆ ซึ่งอยู่นอกเหนือสัจธรรมของพุทธศาสนา

                แต่ตราบใดที่เรายังเอาดวงตัวเอง ดวงเมือง ดวงโลก หรือดวงจักรวาล ไปไว้ในมือของคนอื่น ตราบนั้นเราก็เหมือนลูกนกตัวเล็ก ๆ ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ และไม่มีวันที่จะเติบใหญ่เป็นนกเหยี่ยวหรือพญาอินทรีย์ที่บินต้านลมข้ามเวิ้งฟ้าได้ดวงของเรานั้น ไม่มีใครทำให้ดีขึ้นหรือแย่ลงได้หรอกครับ นอกจากตัวของเราเอง ต่อให้เปลี่ยนชื่อสักร้อยครั้ง เอาดวงไปบรรจุไว้ใต้ฐานพระสักร้อยองค์ ก็คงจะไม่ช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในทางที่ดีได้ หากเรายังไม่เปลี่ยนพฤติกรรม ทัศนคติ วิถีชีวิต หรือแนวทางการทำมาหากินของตนเอง และดวงเมืองก็ไม่มีใครทำให้ดีหรือร้ายได้ นอกจากคนไทยจะเป็นผู้กระทำเอง หากเมื่อใดที่คนไทยสมัครสมานสามัคคี รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย ขยันขันแข็ง ทุ่มเททำงานหนัก ใฝ่หาความรู้ เมื่อนั้นดวงเมืองก็จะดี มีความรุ่งเรือง แต่เมื่อใดที่คนไทยทะเลาะเบะแว้งกันเอง ขาดความสามัคคี เกียจคร้าน รักสนุก และมีชีวิตสะดวกสบายไปวัน ๆ เมื่อนั้นดวงเมืองก็ย่อมจะหม่นหมองและย่ำแย่ไปด้วย

                ส่วนดวงโลกนั้นไม่ต้องไปสนใจหรอกครับ เราเอาตัวเองกับเมืองไทยให้อยู่ก็พอแล้ว  และจะบอกให้ว่าเรื่องประเภทโลกแตก หรือมหันตภัยล้างโลกนั้น หนังฝรั่งสร้างได้สมจริงสมจัง และน่าเชื่อถือกว่าคำทำนายแบบไทย ๆ ตั้งเป็นกอง  

ถึงจะชอบหรือไม่ชอบอย่างไร ปี 2555 ก็ต้องจากเราไปอยู่ดี และเราจะมีชีวิตอยู่กับ ปี 2556 ไปอีกหนึ่งปีเต็ม ๆ นับจากนี้ – เวลาหนึ่งปีนั้น แม้จะไม่ได้มากมายอะไรนัก แต่ก็สามารถที่จะเปลี่ยนชีวิตของเราได้ หากเรามีความมุ่งมั่น ตั้งใจและคิดที่จะเปลี่ยนมันให้ดีขึ้นอย่างจริงจัง และก็ไม่จำเป็นต้องไปเชื่อคำทำนาย หรือพิธีกรรมพิธีเกินต่าง ๆ เพราะของขวัญที่มีค่าที่สุดซึ่งพระเจ้าได้ให้แก่พวกเราทุกคนไว้แล้วก็คือ หนึ่งสมองกับสองมือ กับขอให้จดจำคำสอนของพระพุทธเจ้าที่ว่า อัตตาหิอัตโนนาโถ – ตนเองเป็นที่พึ่งแห่งตนให้แม่นยำ เพียงเท่านี้เราก็สามารถมีความสุขไปได้ตลอดทั้งปีและทุกปี

                สวัสดีปีใหม่ครับ

 

 

                                                .....................................

                                                      
 

                                    ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก พ.ศ. 2556

 

         

                             ภาพจาก  smashmaterials.com
 

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ