ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


นิยายรัก ฉบับป้าหมู (ตอนต่อ)

 

ตอนที่ ๖ ใต้ชายคา....แม่ผัวฝรั่ง

การ เดินทาง และรอคอยเที่ยวบิน ....อันแสนยาวนาน คิดเป็นชั่วโมงก็แทบจะนับไม่ไหว เหนื่อยแสนเหนื่อย ผู้คนมากหน้าหลายตา เร่งรีบเพราะความเหนื่อยล้า อยากไปให้ถึงจุดหมายปลายทางของตนเองให้เร็วที่สุด ..ป้าขึ้นเครื่องบินจากเมืองไทยตอนเที่ยงคืน และมาถึงสนามบิน กรุงปารีส ฝรั่งเศส ตอนเกือบเที่ยงของอีกวันหนึ่ง แต่จุดหมายปลายทางของ ป้ากับลุงไม่ใช่ที่นี่ เราต้องต่อเครื่องบิน ไปยังโปรตุเกส อีก ๔ ชั่วโมงเต็ม ๆ ...และยังต้องนั่งรถทัวร์ จากเมืองหลวงคือกรุงลิสบอน ไปยังเมือง อัลกราฟวึ (Algarve)อีกเกือบ ๖ ชั่วโมงเชียว ...เรารอเที่ยวบินต่อไป ....

โอ๊ย....เมื่อไหร่ จะถึงสักที ป้านั่งนึกอยู่ตลอดเส้นทาง.... คิดถึงเมืองไทย ....ฉันคิดถึงบ้าน ...

จาก บ้านมายังไม่ทันไร ป้าก็เป่าปี่ คิดถึงบ้านอีกแล้วล่ะ ..ใครไม่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกับป้าหมู ไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกในวันนั้นมันแย่ขนาดไหน อยู่ ๆ ป้าหมูก็ร้องไห้ ออกมาดัง ๆ .....

ตอนเย็นวันเดียวกัน ป้าก็มาถึงโปรตุเกส ...บ้านเมืองสะอาด สวยงามน่าอยู่ และที่สำคัญหนาวเป็นบ้าเลยล่ะ ป้าคิดว่าต้องเจอหิมะแน่ ๆ แต่เมืองนี้เค้าไม่มีหิมะตกกันหรอกนะ สภาพอากาศ ทางตอนเหนือ และตอนใต้ แตกต่างกัน ทางตอนเหนือติดประเทศสเปน จะมีหิมะตก แต่บ้านของลุงอยู่ทางตอนใต้ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก อากาศจะอบอุ่น และค่อนข้างร้อนมาก ในหน้าร้อน ...

บ้านของเรา...ลุงบอกว่า อยู่ติดทะเล มีชายหาดที่สวยงามมาก คนจากตอนเหนือ และคนในยุโรป จะมาเที่ยวกันมากในหน้าร้อน ผู้คนจะมาท่องเที่ยว และมาพักผ่อนกัน ตามชายหาด ที่นี่ถือเป็นเมืองที่ทำเงินให้กับประเทศมากเมืองหนึ่งเลยทีเดียว
หากใคร ๆ ได้มา ก็จะหลงไหล และหลงรักธรรมชาติ รวมถึง พอร์ตไวน์ ที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับหนึ่งของโลกอีกด้วย....

ครอบ ครัวของลุง มีบ้านพักตากอากาศ ให้นักท่องเที่ยวเช่า อยู่หลายหลัง ...ป้าอยากเห็นจัง มหาสมุทรแอตแลนติก จะเป็นยังไงนะ ป้าเคยเห็นแต่ในแผนที่เท่านั่นเอง ....

คนโปรตุเกส เป็นฝรั่งชาติแรก ที่เข้ามาติดต่อ และสร้างสัมพันธไมตรี กับประเทศไทยเมื่อสมัยโบราณ ....ป้าเคยเรียนมาตอนเด็ก ๆ วัฒนธรรม และอาหารการกิน มากมาย จะคล้าย ๆ กัน เช่น ขนมที่ทำด้วยไข่ ประเภทต่าง ๆ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ขนมหม้อแกง และสังขยา รวมถึงภาษา บางคำ จะใช้เหมือนกัน เช่น สบู่ ปิ่นโต ชา กาแฟ และคำที่ป้าได้ยินและประทับใจมาก คือชาวโปรตุเกส จะเรียกขาน กรุงเทพฯ ของเราว่า บางกอก เหมือนคนไทยสมัยก่อน เรียกกรุงเทพฯ ว่าบางกอกยังไงยังงั้นเลยล่ะ ..

ไม่เคยนึกไม่เคยคิดว่าจะได้มาเยือน และได้มาอยู่ที่นี่ ..... ถึงแล้วสินะ บ้านอีกหลังหนึ่งในชีวิต....

พอ ประตูรถทัวร์เปิด ป้าก็เห็นคนแก่ สองคนชาย หญิง ยืนยิ้มแป้นรออยู่แล้ว ป้านึกทันทีว่า ต้องเป็นพ่อกับแม่ ของลุงแน่ ๆ เพราะ หน้าตาลุง กับแม่ ถอดกันออกมายังกับถ่ายจากเครื่องถ่ายเอกสารก็ไม่ปาน ...
พ่อ แม่ดูกระตือรือร้น ที่ได้เจอหน้าลูกสะใภ้ ซะจริง ๆ ชนิดที่จ้องตาไม่กระพริบกันเลยล่ะ ระหว่างท่ารถทัวร์ ไปที่บ้านลุง ก็ราว ๆ ๑๐ นาทีได้ ป้าได้ยินเสียง แม่พูด... ถามนั่นถามนี่ลูกชายในภาษาที่ป้าไม่คุ้นเคยมาก่อน แต่พอจะจับใจความ คือเดาจากความรู้สึกของตัวเอง ก็คือเค้าคุยกันในเรื่องของป้า... เริ่มกังวลอีกแล้วสิ ... พ่อ แม่ จะรักและเมตตาเราหรือเปล่านะ ...หรือเราต้องตกอยู่ในสภาพแม่ผัวกับลูกสะใภ้ ในละครที่เคยดูมา.. หรือ...หรือ... ป้านึกไปเรื่อยเปื่อย ...เฮ้อ...

สองข้างทาง มีสิ่งแปลกใหม่ สภาพบ้านเรือน และผู้คนไม่ยักกะเหมือนเมืองไทยเราเลย.. เป็นไงเป็นกันสิ ไหน ๆ ก็ข้ามน้ำข้ามทะเลมาแล้ว จะต้องอยู่ในบ้านหลังใหม่ให้มีความสุขที่สุด.....

พอรถจอดเทียบหน้าบ้าน ป้านึกในใจ ไหว้เจ้าที่เจ้าทาง ขอให้ลูกได้อาศัยพักพิงอย่างสบาย และมีความสุขเถอะนะ ...สาธุ ...

บ้าน หลังนี้ลุง เพิ่งซิ้อได้ไม่นาน ลุงเตรียมซือ้บ้านหลังนี้เอาไว้ เพื่อเราสองคน บ้านหลังใหญ่ สองชั้น ออกแบบไว้อย่างงดงาม... ป้านึกรักบ้านของเราขึ้นมาในทันที ...
พอก้าวเท้าข้ามธรณีประตู ป้าอยากจะอุทานออกมาดัง ๆ นี่มันคือความฝันที่ป้าอยากจะมีบ้านทรงยุโรป ดีไซน์สวย ๆ แบบนี้ไง..... นี่ป้าฝันไปหรือเปล่า .....

ในค่ำวันนั้น มีปาร์ตี้เล็กๆ ฉลอง ที่ลุงกลับถึงบ้าน และฉลองที่มีป้าเพิ่มมาอีกคน.... มีสมาชิกในครอบครัว และญาติสนิท มาต้อนรับพร้อมหน้า พร้อมตา อาหารทุกอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะมากมายจนเลือกหยิบไม่ถูก.... ป้ามองดูแล้ว น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ป้าคิดถึงครอบครัวที่เมืองไทย อีกแล้วสิ นี่ป้าเป็นอะไรไปนะ .... (หายใจลึก ๆ สิ)คำนี่ก้องอยู่ในใจ ...
จนลุงเข้ามาโอบกอดป้าไว้ และบอกว่า เธอจะอยู่ที่นี่อย่างมีความสุข ทุกคนจะต้องรักเธอ เหมือนที่ฉันรักเธอเต็มหัวใจ....

ทุก คนในครอบครัวของลุง ล้วนน่ารัก และดีกับป้ากันทั้งนั้น โดยเฉพาะแม่ของลุง ดีจนป้าคิดว่า ป้าทำถูกแล้ว ที่ตัดสินใจมาอยู่เมืองยุโรป เมืองที่ป้าไม่เคยนึกไม่เคยฝันที่จะได้มาอยู่ เมืองที่ป้าต้องดั้นด้นมาจากอีกขอบฟ้าหนึ่ง ซึ่งไกลกันเหลือเกิน...
ป้าบอกกับตัวเองว่า..... นี่คืออีก หนึ่ง ครอบครัวที่ฉันมี ...
ใต้ ชายคา แม่ผัวฝรั่ง ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด.... ผู้คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่เหมือนคุ้นเคยกันมานานนับปี วันแรกของการมาถึง....

.....ป้ารับรู้ได้ถึงความสุขที่แท้จริงในบ้านหลังนี้.....
นิยายเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ....

พรหมลิขิต มีจริงนะจ๊ะ ดูป้าเป็นตัวอย่างสิ




 

คลีนิกเรื่องสั้น  50

นิยายรัก ฉบับป้าหมู โดย ป้าหมู

 

“ความรักของป้าหมู” เป็นการนำเสนอเรื่องราวของ “ป้าหมู” หญิงสาวที่มีความสามารถสูงในหน้าที่การงานแต่ต้องอกหักจากความรักจนต้องทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อรักษาแผลหัวใจอยู่พักใหญ่ แต่แล้ววันหนึ่งก็ถูกกามเทพแผลงศรรักปักทรวงครั้งใหม่ แต่ศรรักนี้มาจากแดนไกล ทำให้ป้าหมูต้องตัดสินใจว่าจะยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างอีกครั้งเพื่อตามหาความรักแท้ในต่างประเทศ หรือจะปล่อยให้รักลอยลมไป

 

พล๊อตเรื่องรักทำนองนี้ ผู้เขียนน่าจะทำได้ดีทีเดียว แต่รูปแบบการเขียนที่นำเสนอไว้ยังอยู่ในลักษณะเรื่องย่อ ไม่ใช้เรื่องสั้น ทั้งที่สามารถลงรายละเอียดและขยายเรื่องออกไปเพื่อให้เห็นถึงความเจ็บปวดจากพิษรักครั้งแรก และบรรยากาศโดยรอบในช่วงเวลานั้น ซึ่งจะช่วยเน้นให้รักครั้งใหม่มีคุณค่าและความงดงามยิ่งขึ้น รวมทั้งสภาพความเป็นไปในบ้านและคนในครอบครัวที่โปรตุเกสก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจซึ่งผู้เขียนอาจจะเพิ่มเติมภาพได้อีกมาก ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือตัวละครแต่ละตัวก็ยังเป็นเพียงคำบอกเล่าสั้น ๆ ที่ผู้อ่านไม่สามารถทำความรู้จักหรือสัมผัสได้ จึงทำให้เรื่องค่อนข้างจะเลื่อนลอย และโดยที่เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นซึ่งมีความยาวไม่มากนัก จึงไม่ควรแบ่งซอยเป็นหัวข้อสั้น ๆ เพราะจะก่อให้เกิดอาากรสะดุดในเวลาที่อ่าน  หากทำให้เป็นเรื่องเดียวกันโดยตลอดจะมีความกลมกลืนและลื่นไหลกว่า

 

ก็คงต้องขอให้ป้าหมูลองแก้ไขตามที่แนะนำมานี้ แล้วส่งกลับมาอีกทีครับ

 

 

 (อาทิตย์ 6/7/08ซันติฯ 22.05น.)

 

 

 



หน้า 1/1
1
[Go to top]



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ