 | บนถนนสายใบไม้ร่วง
...ผมไม่คาดหวังอะไรนักจากนักการเมือง ในทัศนะของผม นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ มีจิตสำนึกต่อสังคมมากกว่านักการเมืองไทยด้วยซ้ำ...
รศ.ดร. ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ กล่าวไว้ในทำนองนั้น เมื่อครั้งปาฐกถาในงานชุมนุมช่างวรรณกรรม ซึ่งจัดโดยนิตยสารช่อการะเกด เมื่อปลายปีที่ผ่านมา เนื้อความในประโยคดังว่า หวนกลับมาในความทรงจำอีกครั้ง เมื่อเราได้ทำความรู้จัก กับ ถนนสายใบไม้ร่วง นวนิยายเล่มขนาดพอเหมาะ ถือถนัดมือ ผลงานของ ประภัสสร เสวิกุล ไม้ใหญ่แห่งแวดวงวรรณกรรมไทย
|
 | แนะนำ : หนังสือควรอ่าน อำนาจ
โดย เซญอร์นีโก้
สถานการณ์การเมืองไทยขณะนี้ไม่สู้ดีนัก ต่างแบ่งฝักแบ่งฝ่ายข่มกันจนไม่รู้จักจบสิ้น และไม่มีฝ่ายไหนที่จะถอยแม้แต่ก้าวเดียว ในฐานะคนไทยคนหนึ่งจึงอยากเสนอหนังสือน่าอ่านเพื่อเตือนสติคนไทย เรื่องนั้นคือ...
|
 | ปุยเมฆในกระจกเงา ของประภัสสร เสวิกุล
โดย เมฆชรา
หลายครั้งที่อ่านวรรณกรรมเยาวชนจบแล้วยิ้มกับตัวเองอย่างตื้นตันในความอิ่มเอมใจที่ผู้แต่งถ่ายทอดเรื่องราวอันแสนบริสุทธิ์ของเด็กๆ มาให้ได้ซึมซาบ ประทับใจ .... วรรณกรรมชั้นยอดระดับโลกที่อยู่ในความทรงจำของผมมีอยู่มากมายโดยเฉพาะต้นส้มแสนรัก เจ้าชายน้อย ความสุขแห่งชีวิต แมงมุมเพื่อนรัก ทุ่งวอเตอร์ชิบและอื่นๆอีกมากมาย วรรณกรรมเหล่านี้สร้างเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และคราบน้ำตามาแทบทั้งนั้น ... |
 | ลอดลายมังกร จาก วิกิพีเดีย
ลอดลายมังกร เป็นนวนิยายที่ประพันธ์โดย ประภัสสร เสวิกุล ว่าด้วยเรื่องราวของชาวจีนโพ้นทะเลที่อพยพตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย ที่ชื่อ เหลียง สือพาณิชย์ ที่สร้างเนื้อสร้างตัวจากเสื่อผืนหมอนใบจนกลายเป็นมหาเศรษฐี ได้รับรางวัลชมเชยประเภทนวนิยาย จากการประกวดหนังสือดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2533 |
 | "อำนาจ" ของประภัสสร เสวิกุล
โดย Johann sebastian Bach
ห่างหายจากการอ่านนวนิยายไปนานพอควร ขอยอมรับว่าการชมภาพยนตร์ทำให้ความสนใจหรือสมาธิของเรามีช่วงสั้นลงไปเรื่อย ๆเพราะภาพที่ปรากฏมันเร็วกว่าภาพที่เกิดบนหัวเวลาอ่านหนังสือมากนัก เมื่อไม่กี่วันมานี้ผมนึกขลังอย่างไรขึ้นมาไม่ทราบเลยหยิบหนังสือที่ซื้อมานานแล้วดองไว้ในตู้เป็นของประภัสสร เสวิกุล นักเขียนที่พวกเรารู้จักกันดีเพราะได้รับรางวัลมากมายและยังถูกทำมาเป็นภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น เวลาในขวดแก้ว ของหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน ลวดลายมังกร นอกจากนี้ยังมี เมเปิ้ลแดง ชี้ค ไฟ หิมาลายัน รายาแห่งทะเล ฯลฯ จำได้ว่าเมื่อเกือบสิบปีที่แล้วในช่วงที่ว่างจากการทำวิทยานิพนธ์ ผมประทับใจและติดตามอ่านหนังสือของประภัสสรหลายเล่ม หากใครได้อ่านนวนิยายของผมแล้วจะรู้สึกได้ว่ามีกลิ่นของเขาอยู่จาง ๆ |
 | ถนนสายใบไม้ร่วง (หนังสือเด่น)
โดย ชนิตร ภู่กาญจน์
ชื่อเสียงของ "ประภัสสร เสวิกุล" ในแวดวงวรรณกรรม ได้รับความนิยมชมชื่นจากบรรดานักอ่านมาไม่น้อยกว่าสี่สิบปีแล้ว และทุกวันนี้ ผลงานของเขาก็ยังเป็นที่หมายปองของนักอ่านโดยส่วนใหญ่ ทั้งนี้เนื่องจาก ประภัสสร เขียนหนังสือได้ น่าอ่าน คุณค่าในเนื้อหาที่จินตนาการและรังสรรค์ขึ้นมาจาก คุณค่าของตัวเอง และจากประสบการณ์ จากการได้เห็นโลกที่กว้างด้วยตาของตัวเอง เขาจึงได้เปรียบนักจินตนาการคนอื่นตรงที่ ทุกข้อมูลสาระของเขา สามารถนำเอาไปอ้างอิงกล่าวถึง หรือ นำเอาไปเป็นประสบการณ์ทางอ้อมของคนแต่ละคนได้ |
 | อาขยาน บ้านก้านมะยม สู่ปมคลี่คลายในสังคม
โดย นายยืนยง
อาขยาน เป็นบทท่องจำที่เด็กวัยประถมล้วนมีประสบการณ์ในการท่องจนเสียงแหบแห้งมาบ้างแล้ว ทุกครั้งที่แว่วเสียง ...
แมวเอ๋ยแมวเหมียว รูปร่างประเปรียวเป็นนักหนา หรือ
มานี มานะ จะปะกระทะ มะระ อะไร จะไป จะดู หรือ
บ้าใบ้ถือใยบัว หูตามัวมาใกล้เคียง เล่าท่องอย่าละเลี่ยง ยี่สิบม้วนจำจงดี ฯลฯ
|
 | จดหมายถึงหนูนุ่น ฉบับที่ 8 : เวลาในขวดแก้ว
โดย Junnie
"เวลาในขวดแก้ว"ของ"ประภัสสร เสวิกุล"เป็นหนังสือจบโศกที่น้าจูนรักที่สุด
ปกติแล้วน้าจูนไม่อยากเล่าเรื่องหนังสือที่เขียนถึง แต่"เวลาในขวดแก้ว"เป็นข้อยกเว้น
เราคงต้องเอามือจับหัวใจไว้แน่นๆขณะอ่าน
ตัวหนังสือในเรื่องที่ดูเนิบนาบเหมือน"ผู้เขียน"ที่เพื่อนน้าจูนเคยได้สัมผัส
และบอกว่า"ท่านทูต"เป็นคนพูดน้อยและถ่อมตัว
...มันจะทำให้ใจเราสะเทือนเบาๆแต่ติดตราในใจไม่ลืม |
 | ปัญหานี้...มีทางแก้ กับ เวลาในขวดแก้ว
โดย รดาพร ไทยมงคล
เวลาในขวดแก้ว เป็นนวนิยายที่สะท้อนปัญหาชีวิตที่เริ่มต้นจากปัญหาของผู้ใหญ่ซึ่งส่งผลกระทบต่อวัยรุ่น ประภัสสร เสวิกุล ได้ถ่ายทอดให้ผู้อ่านรับรู้ถึงปัญหาในชีวิตตั้งแต่ต้นเหตุ จนกระทั่งผลกระทบที่เกิดตามมาได้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งเป็นเรื่องยากที่ผู้เขียนจะสามารถเขียนเรื่องปัญหาชีวิตที่หนักหนาให้ผู้อ่านอ่านแล้วยังคงรับรู้ได้ถึงความรัก ความห่วงใย ความผูกพันที่พ่อและแม่มีต่อลูก และมิตรภาพที่ดีงามระหว่างเพื่อน จึงนับว่าเวลาในขวดแก้ว เป็นหนังสือที่น่าสนใจและน่าอ่านมากทีเดียว |
 | ความรู้สึกแห่งกาลเวลา กับ เวลาในขวดแก้ว
โดย ด.ช. ณัฐชา เจริญศรี
กาลเวลาไม่มีใครบ่งบอกถึงความหมายอันแท้จริงของมันได้ สัมผัสได้ก็เพียงความรู้สึกเมื่อกาลเวลานั้นผ่านพ้นไปจนสาบสูญ สิ่งที่หลงเหลือจากกาลเวลาคือความรู้สึกที่ยังคงฝังลึกอยู่ภายในใจนานเท่านาน เพียงแต่ใครจะสามารถดึงความรู้สึกนั้นออกมาเป็นคำพูด หรือแปลความหมายออกมาตามริ้วปากกา หากเป็นเช่นนั้นกาลเวลาก็อาจทิ้งคราบของความอบอุ่นเอาไว้ในหน้ากระดาษแห่งความทรงจำ เช่น หนังสือ เวลาในขวดแก้ว (คุณประภัสสร เสวิกุล) |
